‘Maracanós’ is een Braziliaanse jazzsamenwerking tussen twee generaties: percussiepionier Airto Moreira en pianist, componist en producer Ricardo Bacelar, met de legendarische zangeres Flora Purim.

Het album presenteert een meeslepende, instrumentaal gedreven klankwereld waarin improvisatie, compositie en studio-experimenten samensmelten tot één creatief proces. Het album wordt wereldwijd uitgebracht via Jasmin Music in Brazilië, de Verenigde Staten, Europa en Azië.

‘Maracanós’ werd opgenomen tussen Fortaleza en Rio de Janeiro in 2024-2025 en ontstond organisch uit studiosessies die uitgroeiden tot een groter audiovisueel project, inclusief een lange documentaire geregisseerd door Jom Tob Azulay.

In plaats van een traditioneel studioalbum werd ‘Maracanós’ ontwikkeld als een continue creatieve omgeving waarin compositie en improvisatie zich in realtime ontwikkelden. Het project weerspiegelt een zeldzame artistieke ontmoeting tussen twee generaties Braziliaanse muziek, gevormd door totale creatieve vrijheid en een onafhankelijk productiesysteem.

Het album combineert Braziliaanse ritmische tradities, jazzimprovisatie, orkestrale composities en modulaire synthesizers in een filmisch meeslepend sounddesign. Akoestische instrumenten, elektronica en strijkers worden behandeld als één klankveld in plaats van afzonderlijke lagen, wat resulteert in een vloeiende en ruimtelijke luisterervaring.

Airto Moreira is een van de grondleggers van de moderne jazzpercussie en een belangrijke architect van de jazzfusionbeweging. Hij werkte samen met Miles Davis, Chick Corea, Wayne Shorter en vele anderen. Hij ontving de NEA Jazz Masters Fellowship, de hoogste onderscheiding in de Amerikaanse jazz.

Ricardo Bacelar is een pianist, componist en producer gevestigd in Fortaleza, Brazilië. Hij heeft een onafhankelijk productie-ecosysteem opgebouwd via Jasmin Music en Jasmin Studio. Zijn werk richt zich op langdurige samenwerkingen en intergenerationele Braziliaanse muziekcreatie.

Flora Purim is een van de meest invloedrijke Braziliaanse jazzvocalisten internationaal, bekend om haar werk in de jazzfusion en haar lange artistieke samenwerking met Airto Moreira. Ze is te horen op het nummer ‘Voo da Tarde’.

Het album bevat bijdragen van het Kalimera String Quartet (Rio de Janeiro), met arrangementen van componist Liduíno Pitombeira, wat een kamermuziekdimensie aan het werk toevoegt.

De visuele identiteit is ontworpen door kunstenaar Fernando França, wiens kunstwerken de culturele dialoog tussen Brazilië en Afrika weerspiegelen die aan het concept van het project ten grondslag ligt.

Een bijbehorende lange documentaire van Jom Tob Azulay bevindt zich momenteel in de postproductie.

Uitstekend voor liefhebbers van jazz fusion!

Patrick Van de Wiele (4)

Na de populaire 'Dream Babes'-serie van RPM uit de jaren 90 en 2000, maakt Strawberry eindelijk haar debuut in de liefkozend genoemde wereld van de Brit Girls, met een scala aan genres uit de jaren 60, waaronder beat, soul, folk en pop.

Deze 3-cd-set bevat originele nummers van gevestigde Britse songwriters zoals Cook/Greenaway, Arnold/Martin/Morrow en Murray/Callander, naast sterke Britse covers van Amerikaanse originelen van klassieke songwritingteams zoals Goffin/King, Holland/Dozier/Holland en Spector/Greenwich, en zelfgeschreven nummers van productieve songwriters Barbara Ruskin, Val McKenna en Valerie Avon.

Inclusief diverse niet eerder uitgebrachte pareltjes uit de archieven van Shel Talmy, Dana Gillespie, Ember Records en Joe Meek's Tea Chest Tapes.

Een 3-cd-boxset dus met 89 nummers en een uitgebreid boekje met zeldzame foto's en informatie. Met een uitgebreide collectie Britse vrouwelijke artiesten – waarvan de overgrote meerderheid voor het eerst op cd verschijnt. Daarbij zijn bekende namen als Lulu, Dusty Springfield, Julie Driscoll, PP Arnold en Cilla Black, aangevuld met minder bekende maar even essentiële nummers van Adrienne Poster (Posta), The Chantelles en Tammy St John.

Een leuke terug in de tijd collectie, want muziek is de beste tijdmachine! Geniet dus van deze “girl sounds” uit de sixties!

Patrick Van de Wiele (4)

Met maar liefst 19 nummer 1-hits in de Billboard-hitlijst blijft de Amerikaanse gitarist, producer en songwriter Adam Hawley uit Los Angeles zich ontwikkelen – hij zoekt naar nieuwe geluiden, nieuwe samenwerkingspartners en nieuwe manieren om zijn opmerkelijke hit reeks voort te zetten. Nog vóór de release op vrijdag 24 april via het MBF Entertainment-label, heeft Hawleys zevende album, ‘Electric’, al twee nieuwe nummer 1-hits in de Billboard-hitlijst opgeleverd: ‘Automatic’ met de tienvoudig voor een GRAMMY® genomineerde saxofonist Dave Koz en ‘RollerSk8’. De titelsong van het nieuwe album, met saxofonist Everette Harp, staat al in de top 20 en lijkt hard op weg om Hawleys volgende nummer 1-hit te worden.

“Each record is a bit more difficult than the previous one to replicate or even surpass the success that I have been extremely fortunate to have. The goal with each new album is to find a new way to do so. I am always looking to create new vibes, melodies, and grooves with new collaborators. I feel strongly that we've achieved that with ‘Electric’," aldus Hawley, die voor het eerst samenwerkte met Harp en collega R&B-jazzsaxofonist Marion Meadows.

Hawleys geluid is een mix van R&B-grooves, improvisatorische hedendaagse jazz en pakkende popmelodieën. Zijn gitaarspel combineert ritmische en technische behendigheid met emotionele teksten die luisteraars raken. Er is een inherente vreugde en uitbundigheid in Hawleys gitaarspel, samen met een door de ziel gedreven warmte die zijn muziek aantrekkelijk maakt, los van de bedwelmende kwaliteiten van zijn rijke harmonieën. Hij schreef of co-schreef negen nieuwe nummers voor het album en ‘Electric’ weerspiegelt alles wat Hawley muzikaal heeft verkend sinds zijn debuutalbum ‘Just The Beginning’ uit 2016. De nieuwe plaat toont groei en een uitgebreider repertoire in Hawleys vastberaden poging om zijn eerdere successen te overtreffen, waaronder de nummer 1-positie in de Billboard-lijst van artiesten van het jaar in 2025 en twee keer de nummer 1-positie in de Billboard-lijst van beste nummers van het jaar (2022 en 2020).

Het album opent met de titeltrack, waarop Adam “high voltage” jazzgitaar speelt, en gezelschap krijgt van saxofonist Everette Harp. “I am always looking for a track to tie together an album, provide a theme, or in this case become the title track.  This song is certainly that, and when working on the finishing touches, I kept hearing Everette Harp on the song.  Fortunately, he felt the same way and provided a fantastic contribution both melodically and improvisationally. This track really sets the mood for the album and has been a fantastic addition to the live show as well,” zei Hawley. Daarna volgt ‘Power Move’ waarop saxofonist Jeff Ryan te horen is, waarmee het de tweede samenwerking is tussen Hawley en de getalenteerde saxofonist die ook te horen was op ‘To The Top’ uit 2020, dat door Billboard werd uitgeroepen tot Song van het Jaar. Hawley slaat een andere weg in met ‘New Jack’, een retro-nummer dat verwijst naar de populaire R&B-groepen en hits die begin jaren 90 de radio domineerden. Hoewel de ritmesectie dik en stevig is, is de sfeer ingetogen en gematigd, waardoor de sopraan- en tenorsaxofoons van Marion Meadows, begeleid door Hawleys gitaarsolo's, een prachtig decor vormen. ‘RollerSk8’ klinkt als een rollerdiscotune en Adam zei: “As you can tell from the title, I was going for a disco/roller-rink vibe. A fan recently told me they were so inspired by the song that they took up skating again. Unfortunately, they fell and broke their arm so listen at your own risk!” Adam’s vrouw Kat vervoegt hem op ‘Water’, een dromerige versie van zangeres Tyla. “I played a simple stripped-down version of ‘Water’ and it became one of my most viewed pieces on social media. For the album version, I added Kat’s vocals to take it over the top,” zei Hawley. Voordat Koz in 2024 aan zijn kerstconcerttournee begon, vroeg de saxofonist Hawley om een ​​duet te componeren dat ze tijdens de tournee konden uitvoeren. ‘Automatic’ zorgde voor een welkome afwisseling in de setlist van kerstmuziek en bereikte de eerste plaats in de Billboard-hitlijst. Het mooie uptemponummer verschijnt voor het eerst in fysieke vorm op ‘Electric’. Dan gaat het tempo naar beneden voor ‘One Moment’, gevolgd door ‘Don’t Stop Runnin’’, waarvan Adam zegt dat het een van zijn meest energieke nummers ooit geworden is. De Zuid-Amerikaanse blazersvirtuoos Filipe Moura is er te gast op. Vervolgens is het “laid back time’ met ‘Right on Time’, met een pianosolo van Carnell Harrell. Het album sluit af met ‘Call Me’, dat Adam omschreef als "een melancholieke, rustige track die langzaam op gang komt". Hij testte het album een ​​paar maanden geleden uit door het als een minder bekend nummer te streamen en kreeg enthousiaste reacties. “I enjoyed playing with more subtle textures and am proud of the guitar harmonies as well,”, aldus Hawley, die op het album wordt begeleid door Grammy®-winnende bassist Mel Brown, drummers Eric Valentine, Trevor Lawrence en Levi Bennett, percussionist Ramon Yslas en blazers David Mann, Michael Stever, Nick Lane en Andrew Neu.

Adam heeft hiermee opnieuw bewezen dat hij aanstekelijke en mooie nummers, die uitgroeien tot hits kan afleveren. Dit is dan ook een top album!

Patrick Van de Wiele (4½)

Edith Alonso is een componiste, pianiste en geluidskunstenares, geboren in Madrid. Nadat ze de “musique concrète” ontdekte en componisten als François Bayle en Pierre Henry ontmoette, begon ze met het componeren van elektroakoestische muziek. Vervolgens studeerde ze elektroakoestische en instrumentale compositie in Parijs. Edith promoveerde in de kunst, wetenschappen en technologie aan de Universiteit Saint-Denis-Vincennes (Parijs) en de Complutense Universiteit (Madrid). Aan het einde van haar studie elektroakoestische compositie won ze de SACEM-prijs en ontving ze beurzen van het Franse Ministerie van Onderzoek en het Spaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken.

Als componiste ontving Edith diverse onderscheidingen en prijzen: ze won de Madrid Abierto-competitie in 2008, ontving een eervolle vermelding bij de Pauline Oliveros-prijs in 2010, werd genomineerd voor de Prix Europe in 2009 en kreeg een eervolle vermelding bij de Hablar en Arte-competitie in 2009. Ze heeft compositieopdrachten ontvangen van RNE (de Spaanse nationale radio) en CDMC (Centrum voor hedendaagse muziek, Spanje), en heeft Spanje ook vertegenwoordigd bij TIME (International Tribune of electroacoustic music van UNESCO).

Alonso’s composities zijn uitgevoerd op tal van internationale festivals, waaronder de International Computer Music Conferences in Belfast en Montreal, het XXIV Festival de Alicante de Música Contemporánea, SIMC (Parijs), Synthèse (Bourges) en andere festivals in Portugal, Spanje, Colombia, Argentinië, Duitsland, Zweden, Zuid-Korea, Cuba, Costa Rica en Mexico. Ze heeft ook samengewerkt met andere media, zoals film en dans, en met geluidsinstallaties.

Haar nieuwe cd ‘Momento 0.0’ is geïnspireerd door het vluchtige moment waarin het leven zich afspeelt en de vergankelijke aard ervan. Daarnaast benadrukt dit werk de relatie tussen de anorganische en organische aard van de oorsprong van de materie. ‘Momento 0.0’ nodigt ons uit om te reizen naar een nieuw universum, door de oorsprong, ontdekking, chaos, eenheid, vernietiging en het hoopvolle einde ervan. Verder onderzoekt ‘Momento 0.0’ hoe natuur en lichamen met elkaar verweven zijn, doorkruist door verbindingen en tegelijkertijd uiteenvallen. Het zijn aldus diepe en aangrijpende klanken interageren en tonen ons de confrontatie tussen leven en dood.

Edith Alonso’s elektronische muziekalbum ‘Momento 0.0’ boeit de luisteraar vanaf de eerste seconde met zorgvuldig gekozen klanken, sterke verhalende thema’s en een betoverende ambiance. Elk hoofdstuk op deze cd heeft een eigen identiteit, ademt met constant bewegende elementen en vermengt diverse invloeden die bijvoorbeeld doen denken aan Richard Wahnfrieds ‘Trance Appeal’ en het abstracte deel van Jean Michel Jarre’s ‘Magnetic Fields part 1’, maar vertoont ook overeenkomsten met muziek van enkele andere artiesten onder Deserted Island Music, zoals Feralia Planitia en Basic Principles.

‘Momento 0.0’ is vanaf 3 april verkrijgbaar op cd en als digitale download en voor fans van elektronische synthesizermuziek.

Patrick Van de Wiele (4)

Remy Stroomer (1979) produceert zijn elektronische muziek sinds 1999. Tot nu toe bracht hij 13 studioalbums uit, deed verschillende concerten in Nederland, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk en werkte samen met een groot aantal artiesten uit de elektronische muziekscene, waaronder Space Art, Ron Boots, Wolfram Spyra, Gert Emmens, Francis Rimbert, Synth.nl, Moonbooter, Bas Broekhuis en My Breath My Music. Remy is ook betrokken bij de improvisatie-act Mäläskä. Met zijn platenlabel Deserted Island Music brengt hij zijn eigen muziek uit, maar ook muziek van Mäläska, Däcker, Space Art, Feralia Planitia, Basic Principles, Martijn Comes en Edith Alonso.

Peter Dekker (pseudoniem Däcker) (1973) bezit ruim 70 elektronische muziekinstrumenten, waarmee hij ontelbaar veel muziek componeerde en opnam. Het duurt tot 2020 voordat hij ‘Pareidolia’ uitbrengt. Met dit debuutalbum won Peter de eerste prijs in de categorie “Ontdekking van 2020” bij de Duitse Schallwelle Awards, kreeg hij erkenning voor zijn muziek, kreeg hij wereldwijde Airplay en recensies, en treedt hij zowel solo als met anderen op (waaronder Skoulaman, Mäläskä en Steve Baltes) in Nederland, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk.

Samen hebben ze nu een nieuw project uitgebracht, en het verhaal achter dit project is verbonden met een aantal bijzondere ontmoetingen in de regio Yvelines, net buiten Parijs, in de zomer van 2023. Twee jaar nadat ze in 2020 hun samenwerking in de elektronische muziek begonnen, wat leidde tot het optreden Live At BYSS en de release daarvan, speelden ze met het idee om een pianoalbum op te nemen. Het begon vorm te krijgen toen ze de kans kregen om een prachtige Steinberg (niet te verwarren met Steinway) vleugel uit het begin van de 20e eeuw op te nemen. Het feit dat de piano niet recent gestemd was, gaf hem nog meer karakter en charme. Ze besloten ook synthesizers te gebruiken om de live pianopartijen gedeeltelijk te bewerken en te moduleren, en om extra contrast en sfeer toe te voegen. Daarnaast gebruikten ze een vioolstok en percussie-gereedschap. Uiteindelijk werd het een evenwichtig geheel, waardoor je niet alleen naar een piano luistert. Wat je op deze opname hoort, is volledig gebaseerd op improvisatie en onze gemoedstoestand tijdens de sessies die ze op 5 augustus 2024 hebben opgenomen. Om die reden hebben ze ervoor gekozen om slechts één dag op te nemen, omdat extra dagen tot een totaal ander resultaat zouden hebben geleid. Voor deze albumrelease zijn fragmenten geselecteerd en bewerkt uit de ruim zes uur aan muziek die ze hebben opgenomen. Ze streefden naar een eerlijke en organische weergave van hoe alles is uitgevoerd, met behoud van dynamiek en het laten horen van fouten, missers en zelfs omgevingsgeluiden. Het resultaat is deze luisterervaring die ze graag met jullie willen delen!

Drie delen uit het vele opgenomen materiaal werden geselecteerd, en Remy mixte deze audio. De legendarische Michel Geiss verzorgde de audiomastering van het project. Delen van de opnamesessies werden gefilmd door David Smelik, die ook meewerkte aan een deel van het nummer ‘Rendez-Vous’. Begin maart 2025 reisden Peter en Remy opnieuw naar de regio Yvelines om extra video-opnames op locatie te maken. De videoedit, waarin zowel de sessie- als de omgevingsopnames zijn gecombineerd, is door David en Remy gemonteerd. Daarnaast verzorgde Misja van Waterschoot van Audiochef een 5.1-audiomix voor de Blu-ray-video.

Omdat de langste improvisatie van het album, ‘Rendez-Vous’, op zichzelf al een verhaal vertelt, is er besloten om dit nummer te selecteren voor een Blu-ray-uitgave. Aangevuld met outtakes van andere opgenomen delen, resulteerde dit in een ‘Behind the Scenes’-clip als bonusmateriaal op de Blu-ray.

‘Yvelines’ is verkrijgbaar op cd en als digitale download, met een selectie van drie stukken. Daarnaast is er een gelimiteerde editie met deze cd en de Blu-ray, met daarop ‘Rendez-Vous’ en ‘Behind the Scenes’.

De instrumenten die gebruikt werden tijdens de opname zijn: Steinberg vleugel, strijkstok, borstels, stokken, toetsen en een glas, Korg ER-1, Korg MS-20, Sequential Circuits Prophet-5, 2x Neumann U87 (overhead), 2x Neumann U67 (room), Rupert Neve 5024 voorversterker, 2x Zoom L-20 (opgenomen op 24 bit 96 kHz).

Het erg rustige album is opgedragen aan Dominique Perrier. Misschien iets voor u?

Patrick Van de Wiele (3½)

De Welshe artiest Carwyn Ellis en zijn multiculturele collectief Rio 18 presenteren hun nieuwe album ‘Haf’, een warme, wereldwijde viering van muziek die een reis maakt langs samba, salsa, Andesballades, Latin soul, tropische funk en zonovergoten grooves, gezongen in het Welsh, Engels, Spaans en Portugees.

‘Haf’ is het derde album van Carwyn Ellis & Rio 18 in iets meer dan een jaar tijd, een prestatie op zich, maar zeker gezien Carwyns samenwerking met Edwyn Collins en de North Mississippi Allstars dit jaar! Het album borduurt voort op hun vorige album, ‘Fontana Rosa’, met ongeveer de helft van de nummers analoog opgenomen op tape in de Gizzard Studio’s in Londen, en één laatste nummer afkomstig van hun sessies in de legendarische (maar inmiddels gesloten) Toerag Studio’s.

Er zijn echo's te horen van hun eerste album, ‘Joia!’ – de opnames werden wederom geïnitieerd door de grote Braziliaanse producer en multi-instrumentalist Kassin, die eerder dit jaar toevallig in Londen was. Hij stelde voor om iets te doen... dus dat deden ze. En er is ook een terugkeer naar meer uitgesproken Braziliaanse invloeden – ‘Tonnau Ar Tonnau’ is een hommage aan ‘Onda’ van Cassiano, ‘Keep On Smiling’ heeft een duidelijke samba/choro-sfeer. ‘Gwenyn y Gwanwyn’ (over het helpen van een bij als je ziet dat hij het moeilijk heeft) is een knipoog naar de psychedelische samba-funk van Antonio Carlos e Jocafi. Maar andere Latijns-Amerikaanse stijlen spelen nog steeds een grote rol: in de zwoele salsa van ‘Bella Estrella’ of de melancholische Andesballade ‘Lagrimas Frias’.

De Brits-Braziliaanse zangeres Nina Miranda is te horen op het samba-nummer ‘Shades of Red’ van Lalo Schifrin, terwijl nieuwkomer Miriam Isaac (althans op plaat) een echte R&B-tintje aan het album toevoegt, samen met een aantal prachtige duetten: de salsa-soulknaller ‘Como Te Amo’ en het schitterende ‘Whistling Sands’ (over een strand in Noord-Wales) zijn hoogtepunten.

Tot slot is het titelnummer en het album zelf opgedragen aan Haf Morris, Carwyns overleden muzieklerares op Ysgol Syr Thomas Jones in Amlwch. Hij zegt: "Haar focus, begeleiding en geduld hebben me als geen ander gevormd. Ik hoop dat ze van mijn muzikale reis heeft genoten, waar ze ook kijkt. Diolch, Haf."

Ik kreeg echter een speciale editie van deze cd, waarop ook het album ‘Fontana Rosa’ staat. Een prima cd dus!

Patrick Van de Wiele (4)

Butter Funk Family, het explosieve collectief onder leiding van de Amerikaanse platenproducer, songwriter, zanger en tweevoudig Grammy Award-winnaar Printz Board, bekend van zijn werk met de Black Eyed Peas, Katy Perry, CeeLo Green, Mark Ronson, John Legend en vele anderen, kondigt de release aan van hun nieuwe EP ‘Facts’, samen met een Europese tournee van een maand.

‘Facts’ beweegt zich moeiteloos tussen diepe ritmes, krachtige blazerspartijen en meeslepende zang, en weerspiegelt zowel de muzikale achtergrond van de band als hun vooruitstrevende geest. Van de meeslepende opener ‘Kootsy Mootsy’, geïnspireerd door New Orleans soul, tot de aanstekelijke funk-anthem ‘Love Power’, de filmische grooves van ‘Pussy Pit’ en de uitdagende boodschap van doorzettingsvermogen in het titelnummer, kortom ‘Facts’ is zowel een statement als een dansplaat. De EP verschijnt op een prachtige LP en op een speciale dubbel-cd, die ook de eerdere EP ‘Downtown’ bevat, die voor het eerst op cd verkrijgbaar is.

Butter Funk Family staat bekend om het transformeren van elk podium in een grootschalig feest en heeft een cultstatus verworven in de VS, Europa, Afrika en Zuid-Amerika. Hun live shows combineren energieke funk, krachtige zang en collectieve vreugde – een ervaring die gevormd is door decennia van wereldwijde tournees en samenwerkingen. In 2026 komt die energie naar Europa met een tournee die begint in Rome, verdergaat via München en Londen en langs grote culturele hoofdsteden voert, waarbij nummers van ‘Facts’ en ‘Downtown’ aan het Europese publiek worden gepresenteerd.

De tournee zal Alana Hil als speciale gast verwelkomen, waarmee ze haar Europese debuut met het project maakt. Alana, een rijzende ster in de hedendaagse soul, brengt een diep persoonlijk en wereldwijd geïnspireerd geluid, wat een krachtige verhaallijn toevoegt aan de tour. Ze is ook te horen op verschillende nummers van ‘Facts’, waardoor de EP nog beter aansluit op de live-ervaring.

Deze tournee is niet alleen de lancering van de EP, maar markeert ook de terugkeer van een invloedrijke figuur in de Amerikaanse pop- en funkscene naar een onafhankelijk collectief. Het doel is om een ​​nieuw publiek opnieuw te verbinden met de roots en de toekomst van funk door middel van een energieke liveshow vol dans, saamhorigheid en liefde. ‘Facts’ is meer dan een release – het is een beweging. Butter Funk Family is klaar om de funk naar Europa te brengen, en Europa zal niet stil blijven staan!

Deze EP bevat zowel instrumentale als gezongen tracks. Maar steeds staat de funk voorop!

Patrick Van de Wiele (4)

Het voor een ARIA Award genomineerde Jake Mason Trio (Jake Mason op orgel, James Sherlock op gitaar en Danny Fischer op drums) keert terug met hun meest ambitieuze studioalbum tot nu toe: hun tweede full album ‘The Modern Ark’. In tien nummers versmelt het trio de rauwe energie van souljazz uit de jaren 60 met een hedendaags bewustzijn, reflecterend op de ongemakkelijke wisselwerking tussen de mensheid en haar omgeving, terwijl ze tegelijkertijd de groove, melodie en het gevoel leveren die hun geluid definiëren.

De live-opnames met een vintage-achtige productiestijl leggen de drie muzikanten vast die al decennialang een gedeelde taal spreken: Sherlocks harmonische finesse, gecombineerd met Fischers levendigheid en solide groove, worden perfect ondersteund door het gewicht van Masons onmiskenbare Hammond B3. De productie knipoogt naar de klassieke Blue Note-opnames van Rudy Van Gelder – warm, aanwezig en menselijk – en zet die traditie voort met een Dolby Atmos-presentatie die de muziek in een brede, meeslepende ruimte laat klinken zonder de rauwe klank van de tape te verliezen.

Hoewel ‘The Modern Ark’ grotendeels instrumentaal is, vertelt het een helder verhaal. Titels als ‘Virgin River’, ‘Beyond Kavik’ en ‘Here's Your Change’ verwijzen naar ongerepte landschappen, extreme klimaatomstandigheden en de kans om opnieuw te beginnen. Twee vocale hoogtepunten versterken de spanningsboog: ‘The Modern Ark’, mede geschreven met de jarenlange collaborateur Eric McCusker en gezongen door de Grammy-winnende jazzvocalist Kurt Elling, schetst een wereld die in de rij staat voor een mythisch schip om te ontsnappen aan de schade die ze heeft aangericht – om vervolgens te ontdekken dat de redding hier moet plaatsvinden. In elegant contrast hiermee is ‘Stop Searching for Love’, met de Australische icoon Kate Ceberano, een stralende ballad over het vinden van vrede en liefde waar je bent. ‘Sharks in the Paddock’ en ‘Danny’s Blues’ combineren hardbop met moderne harmonische wendingen; ‘The Last Piece’ opent opbeurend, terwijl ‘Here's Your Change’ eindigt met optimisme – en een subtiele aansporing tot beter rentmeesterschap.

Uitgebracht via Soul Messin’ Records – het label dat Mason mede oprichtte om Australische funk, soul en jazz te promoten – past dit album perfect in de diepe grooves van de band, maar markeert tegelijkertijd een duidelijke evolutie. De wortels van het trio in dezelfde scene die ‘Cookin’ On 3 Burners’ voortbracht, zijn duidelijk terug te horen in de ritmische drive; hier is de sfeer meer reflectief, de harmonie breder en de klankwereld rijker. Het is muziek die zich even goed thuis voelt in een jazzclub tot diep in de nacht als in een hifi-bar in Japanse Kissa-stijl. Echo's van Jimmy Smith, Brother Jack McDuff en Larry Young klinken door in de plaat, maar Masons composities gaan verder dan louter eerbetoon.

Jake Mason zegt: “We wilden een album maken dat swingt en groovt, maar je ook aan het denken zet. ‘The Modern Ark’ gaat niet over escapisme – het gaat over bewustwording, verbinding en misschien wel verlossing.”

Een cd vanuit Australië vol met vintage funk, soul en jazz!

Patrick Van de Wiele (4)

Er is sprake van ware alchemie op ‘DIG!’, het zesde studioalbum van de Britse vijfkoppige band Mamas Gun – een zeldzaam creatief broederschap van gepassioneerde muzikanten met een talent voor het maken van muziek die tijdloos klinkt en aanvoelt. Andy Platts – de songwriting frontman met de gouden falsetstem; drummer Chris Boot – de ruggengraat van de band, die de zwaarste grooves levert met de lichtheid van een jazzmuzikant; bassist Cameron Dawson, die vloeiend en onbevreesd de geest van James Jamerson weerspiegelt, maar met een uniek eigen melodieus geluid; Terry Lewis, een gitarist wiens smaak, gevoel en vocabulaire een cruciale warme, ouderwetse authenticiteit toevoegen; en last but not least: Dave Oliver, een dynamische toetsenist wiens diepgaande beheersing van de piano, Wurlitzer en Hammondorgel moeiteloos de verbinding legt tussen jazz, gospel en soul.

En wat een geluid is dit – echt authentiek, organisch en diep soulvol – allemaal opgenomen door engineer/studio-eigenaar Neil Innes rechtstreeks op 16-sporen analoge tape in All Things Analogue Studio’s in Leeds, VK. De missie: het geluid vastleggen van 5 individuele muzikanten op het hoogtepunt van hun kunnen, die samen 11 met liefde gecreëerde nummers tot leven brengen op een manier die het beste van het verleden en het heden viert. Het resultaat is enorm succesvol, met intieme optredens die je het gevoel geven dat je in dezelfde ruimte bent als de band, terwijl de magie zich ontvouwt.

‘DIG!’ is absoluut een bijzonder album, des te meer omdat de groep samenwerkt met de legendarische Amerikaanse artiest Brian Jackson, de songwritingpartner van Gil Scott Heron en samenwerker van artiesten als Roy Ayers en Earth Wind & Fire, wiens werk nog steeds regelmatig wordt gesampled door artiesten als Kendrick Lamar. De samenwerking, die te horen is op het opvallende jazz-funk-achtige titelnummer, voelt als een hoogtepunt voor de band. "Wat een absolute eer!", aldus Chris Boot.

De thema's die in ‘DIG’! aan bod komen zijn universeel. Ze gaan over liefde, familie, hoop, verlossing en, zoals alle geweldige soulmuziek, troost vinden in moeilijke tijden. Hoewel de arrangementen en productie grotendeels door de bandleden zelf zijn verzorgd, staat Andy Platts centraal in het songwritingproces. Zijn samenwerking met de andere bandleden en anderen, zoals zijn vaste schrijfpartner Conner Reeves, zorgt voor extra muzikale variatie en interessante teksten.

De eerste single van het album, ‘Food For The Flames’, is een co-compositie met gitarist Terry Lewis, werd getest tijdens de laatste tournee van de band en is een onuitgebrachte favoriet onder fans. ‘The Proof’ is een vrolijke gospelfunktrack die doet denken aan Stevie Wonder, met een opvallende basgitaarpartij van Cameron Dawson. De tekst is gebaseerd op een laat nachtelijk gesprek dat Andy Platts had over God, religie en de kosmos. Hij adviseert: "Luister goed, ik zeg niet wat je misschien denkt dat ik zeg." ‘Wings’, nog een hoogtepunt op dit album vol hoogtepunten, laat een andere kant van de muzikale behendigheid van de band zien, voortkomend uit hun gedeelde liefde voor jazz. Dit is te horen in de akoestische piano in de stijl van Lou Donaldson's ‘Alligator Boogaloo’, de fluisterende klanken van het ride-bekken (Blue Note) en de flitsende gitaarpartijen in de stijl van Grant Green. Dan is er de sfeervolle street corner soul van ‘Living On Mercy’, een nummer dat tekstueel gezien uiteindelijk verlossing zoekt, met hypnotiserende Wurlitzer-klanken van Dave Oliver. ‘Phantom Love’ neemt het album mee naar een donkerdere, meer introspectieve plek. Omdat open ruimte zo'n belangrijke rol speelt in het geluid van dit album, dragen de galm en de percussie (met dank aan Paul Elliott) evenveel bij aan het klankpalet als de band en de zang. ‘Joy’, geschreven door Andy Platts en Conner Reeves, is pure, onstuimige vreugde, kostbaar, feelgood en levensbevestigend, die uit de speakers spat. ‘First Time In A Long Time’ is een prachtige mid-tempo ballad gebouwd op een klassieke boom-bap drumbreak, terwijl ‘Had Me At Goodbye’ de klassieke Philly soulsound in de stijl van The Stylistics en The Delfonics oproept, waarmee de groep opnieuw haar briljante arrangementen en mix van vocale harmonieën, een van hun geheime wapens, demonstreert.

In deze turbulente tijden is de muziek van Mamas Gun een welkome troost en een troost voor de ziel. Opbeurend, zoekend, voedend en goudkleurig, ‘DIG!’ is een puur genot om te ervaren en zonder twijfel hun meest geslaagde album tot nu toe.

Jazz, gospel en soul, het zijn alle drie muziekgenres die op deze mooie cd aan bod komen. Een aanrader!

Patrick Van de Wiele (4)

The 5th Dimension was een Amerikaanse vocale groep. Hun muziek omvat sunshine pop, pop soul, en psychedelische soul. De band was een belangrijke cross-over-act in de jaren 60 en 70, hoewel ze zowel geprezen als bekritiseerd werden voor hun bijzondere muzikale aanpak en populariteit bij het grote publiek. Tijdens de hoogtijdagen van de oorspronkelijke groep werden ze tweemaal uitgenodigd om op te treden in het Witte Huis, en het accepteren van die uitnodigingen was controversieel in die tijd van maatschappelijke onrust.

De vijf oorspronkelijke leden waren Lamonte McLemore, Marilyn McCoo, Florence LaRue, Ronald Townson en Billy Davis Jr. Hun eerste opnames verschenen op het Soul City-platenlabel, dat was opgericht door artiest Johnny Rivers. De groep nam later ook platen op voor Bell/Arista Records, ABC Records en Motown Records.

Nu verschijnt er een box met 6 cd’s, die hun zestigjarige carrière viert. Het is meteen de allereerste boxset gewijd aan het legendarische "champagne soul"-vijftal! De set bevat alle opnames van Marilyn McCoo, Billy Davis Jr., Florence LaRue en de overleden Ron Townson en LaMonte McLemore voor de labels Soul City, Bell en Arista. Voeg daarbij bonusnummers, waaronder de zeldzame single van de groep uit de periode vóór The 5th Dimension, uitgebracht onder hun oorspronkelijke naam The Versatiles.

Deze 6-cd-set bevat nieuw geremasterde versies van alle tien Soul City- en Bell-albums, plus maar liefst 25 bonustracks. Het zesvoudig Grammy-winnende kwintet bracht hun rijke vocale harmonieën naar nummers van Laura Nyro, Jimmy Webb, Burt Bacharach en Hal David, Ashford And Simpson, Neil Sedaka, Paul Williams en Harry Nilsson, waarmee ze enkele van de meest tijdloze muziek uit de jaren 60 en 70 creëerden.

De collectie bevat de hits ‘Aquarius/Let The Sunshine In’ en ‘Wedding Bell Blues’, plus top tien-hits als ‘Up, Up, And Away’, ‘Stoned Soul Picnic’, ‘One Less Bell To Answer’ en ‘(Last Night) I Didn’t Get To Sleep At All’, evenals de psychedelische popklassieker 'The Magic Garden'. Bonusnummers omvatten singles die niet op het album verschenen, outtakes, de officiële première van zeldzame liveversies en de eerder niet uitgebrachte Bones Howe-productie van Carole King en Gerry Goffins 'Hi-De-Ho'.

Nick Robbins heeft de audio geremasterd. De “liner notes” van Joe Marchese bieden een mondelinge geschiedenis van de groep, gebaseerd op een rondetafelgesprek uit 2025 met McCoo, Davis en LaRue; nieuwe interviews met Bones Howe en producer John Florez; en archiefcitaten van McLemore, Townson, Webb en anderen. Het luxe boekje bevat bovendien zeldzame foto's.

Een topuitgave voor soulfans!

Patrick Van de Wiele (4½)

De Britse soulzangeres Beverley Knight, geboren in Wolverhampton en een uitzonderlijk talent, tekende op slechts 19-jarige leeftijd een contract bij Dome Records en begon al tijdens haar studie aan de universiteit te werken aan haar debuutalbum. De oorspronkelijke white label-release van haar debuutsingle 'Flavour Of The Old School' eind 1994 zorgde direct voor een enorme hype in de underground scène en groeide uit tot een ware swinghit in het Verenigd Koninkrijk.

In samenwerking met de soulstudio-tovenaars 2B3, de Britse hiphop-pioniers Blak Twang en anderen, werd 'The B-Funk' uit 1995 door de Britse zwarte muziekpers geprezen als de komst van een baanbrekende nieuwe stem en "het beste Britse soulalbum ooit" (Echoes). Beverley won later de prijs voor R&B Act van het Jaar tijdens de Black Music Awards van 1996.

In de decennia daarna heeft Knight samengewerkt met artiesten als Take That en Prince, talloze tournees uitverkocht en meer dan een dozijn Top 40-hits gescoord. Ze is uitgegroeid van soulsensatie tot een gevierde vaste waarde in West End-musicals. Ondertussen heeft 'The B-Funk' steeds meer aan populariteit gewonnen onder R&B-kenners: de bekende track 'Mutual Feeling' werd onlangs gesampled in de Amerikaanse hit 'Backd00r' van Playboi Carti & Kendrick Lamar uit 2025.

Ter ere van het 30-jarig jubileum van het veelbelovende debuutalbum 'The B-Funk' van deze Britse soulkoningin, bevat deze 2CD-set het volledig geremasterde album, aangevuld met 18 bonustracks bestaande uit zeldzame 12-inch mixen en eerder niet uitgebrachte versies. De luxe 2CD-remaster ter ere van het 30-jarig jubileum van het debuutalbum 'The B-Funk' van de Britse soulkoningin Beverley Knight, bevat de swinghit 'Flavour Of The Old School'. Daarnaast zijn er 18 bonustracks van zeldzame 12-inch mixen, waaronder drie niet eerder uitgebrachte versies. De dubbel-cd bevat een 28 pagina's tellend kleurenboekje met nieuwe interviews met Beverley en producers Neville Thomas (2B3) en Victor Redwood-Sawyerr (Blak Twang), commentaar bij elk nummer, een discografie en nooit eerder vertoonde vintage foto's.

Een erg leuke heruitgave dus. Soulfans mis dit niet!

Patrick Van de Wiele (4½)

Tony Sieber is een Zwitserse gitarist, studiomuzikant, componist, geluids- en mixtechnicus en muziekproducent. Hij heeft in totaal 13 albums uitgebracht en samengewerkt met talloze bekende nationale en internationale muzikanten aan zijn eigen projecten, als studiomuzikant, geluidsmixer of producer. Hij verwierf bredere bekendheid door de release van de albums ‘Trouble Maker’ en ‘Russian Roulette’ met de rockband Big Red One, meer dan 200 uitgebreide clubtours en festivaloptredens (Gurtenfestival, OpenAir Gampel, Festhalle Bern, etc.) en diverse live-opnames met DRS3 uf dr Gass.

Zijn eerste stop was de metalband Cry Out. Dit werd gevolgd door talloze concerten in heel Zwitserland. Vier jaar later begon hij zijn opleiding tot professioneel muzikant bij Pete Gosling in Bern (Elton John, Chris de Burgh). Hij voltooide in 1994 met succes zijn studie aan het gerenommeerde Musicians Institute of Technology in Hollywood, Los Angeles. Tussen 1999 en 2006 bracht Sieber negen soloalbums uit. Vijf albums werden gecomponeerd als soundtracks voor multimediale roadshows. Na elke release volgden uitgebreide tournees in binnen- en buitenland. Phonag Records merkte Sieber op en bood hem een contract aan. Verdere samenwerkingen met de grote Zwitserse muziekdistributeurs Media Markt en Ex Libris volgden, evenals een internationale deal voor drie albums met Medial Music Publishing/Silenzio Duitsland. Er werden meer dan 30.000 albums (cd's) verkocht. In 2006 richtte Sieber samen met de Zwitserse muzikant en producer T.J. Gyger en de Zweedse componist Fredrik Stromberg het productiebedrijf H2U op als producer, met opnamestudio's in de regio Thun en Göteborg, Zweden. Dit werd gevolgd door honderden producties als muzikant, componist, producer en mixtechnicus voor nationale en internationale artiesten (zie discografie). H2U produceerde ook diverse filmmuziek (zie discografie).

In 2023 bracht Sieber een soloalbum uit getiteld ‘Ambient Guitar Tales’. Het album werd wereldwijd alom geprezen, bereikte topnoteringen in de New Age-hitlijsten in Engeland en werd uitgeroepen tot "Beste Album van het Jaar" op Echoes Radio in Amerika. Het album is sindsdien meer dan 1 miljoen keer gestreamd in 146 landen. In 2025 bracht Sieber een soloalbum uit getiteld ‘Because We Are’. Het album werd wereldwijd alom geprezen en is sindsdien meer dan 1,5 miljoen keer gestreamd in 200 landen. Op de grootste streamingdienst, Spotify, heeft Sieber momenteel ruim 100.000 maandelijkse luisteraars. Nog in 2025 bracht Sieber ook verschillende samenwerkingssingles uit met de bekende Duitse Ambient-producer en muzikant Thomas Lemmer. De single ‘Moments Between’ is al meer dan een half miljoen keer gestreamd. Het nummer ‘Dark Moon’ werd genomineerd voor Best Engineered Song tijdens de German Songwriting Awards 2026 in Berlijn.

Nu komt zijn nieuwste album uit, met daarop de gezamenlijke single ‘Dark Moon’ met Thomas Lemmer. Dit is aldus een muzikale reis van rockgitarist naar downtempo sound. Het is een lo-fi gitaaralbum met 16 nummers. Er zijn al drie singles uitgebracht: ‘Echoes of a Reverie’, ‘Holding on to Memories’ en ‘Cozy Ocean Breeze’. Veel ervaringen en beelden uit de natuur hebben de nummers geïnspireerd: de prachtige bergwereld diende als muze, net als de Atacama-woestijn in Chili en lange wandelingen langs de kust van Zuid-Engeland. En ook een nieuw thuis. De 16 tracks op dit album bevatten een breed scala aan elementen, van klassieke chill-out en meditatieve ambientklanken tot hiphopinvloeden en relaxte lo-fi beats. Maar ze hebben allemaal één ding gemeen: Sieber deelt een stukje van zijn intuïtie en innerlijke leven met zijn luisteraars. Het nummer ‘Holding on to Memories’ is voor Sieber bijzonder, omdat het is opgedragen aan een goede vriend uit Los Angeles die in de jaren negentig niet alleen een vriend, maar ook een mentor voor hem was.

‘Cozy Ocean Breeze’ heeft ook een speciale plek in Siebers hart, omdat het nummer heel gemakkelijk en intuïtief tot stand kwam. Sieber legt uit: "Er was geen zoektocht, geen moeite, het nummer ontstond gewoon, snel en gemakkelijk, met de gitaarpartijen praktisch in één take opgenomen. Ik denk dat je dat kunt horen en voelen."

‘Tides of Stillness’ is zonder meer een album als een zonsondergang aan de oceaan.

Patrick Van de Wiele (4)

De São Paulo-zanger, songwriter en multi-instrumentalist Pedro Volta brengt ‘Retrosambas’ uit, een album met tien nummers dat de Braziliaanse muziektraditie vanuit een hedendaags perspectief verkent. Het album, opgebouwd uit originele composities en zorgvuldig geselecteerde herinterpretaties, beweegt zich door de werelden van de voor- en na-bossanova-muziek en overbrugt verschillende tijdperken in de Braziliaanse muziekgeschiedenis met een verfijnde, moderne gevoeligheid, geworteld in live-uitvoeringen en een organisch geluid.

Het album combineert nieuw geschreven materiaal met minder bekende werken uit het Braziliaanse repertoire, waaronder Geraldo Pereira's samba ‘Vai Que Depois Eu Vou’ uit 1945, herwerkt tot een duet voor twee stemmen, Sylvio de Carvalho's ‘Palhaçada’, opgenomen door Dóris Monteiro in 1973, en Laércio de Freitas' choro in São Paulo-stijl ‘Aquelas Horas No Sumaré’, hier bewerkt met een eigentijds en onvoorspelbaar arrangement. Deze interpretaties staan naast Pedro's eigen composities, die de verfijning en elegantie weerspiegelen van de Braziliaanse meesters die zijn muzikale taal hebben gevormd.

‘Retrosambas’, geproduceerd in samenwerking met Béco Dranoff en afgerond in de Dá Pá Virada studio in São Paulo met Thiago "Big" Rabello, benadrukt de warmte en de details van live instrumentatie. Pedro bespeelt de meeste instrumenten zelf, waaronder piano, gitaar, bas, mandoline, percussie en zang, en laat zich inspireren door figuren als César Camargo Mariano, Tamba Trio, João Donato en de bredere traditie van de Braziliaanse populaire muziek. Het resultaat is een vloeiende dialoog tussen traditie en vernieuwing, die een artiest weerspiegelt die gevormd is door zowel klassieke Braziliaanse harmonie als een rusteloze hedendaagse verbeelding.

Het eerste nummer dat voor het album werd geschreven, ‘Chaveirinho’, is een romantische, serenade-achtige samba in de traditie van de Braziliaanse stadsliefdesliederen. Geschreven en gecomponeerd door Pedro, heeft het een arrangement dat verfijnd maar tegelijkertijd direct en ongecompliceerd is. ‘Bom Partido’ is een titel die speels verwijst naar partido-alto, een van de meest ritmisch gedreven en improvisatorische vormen van samba. ‘Bom Partido’ draagt ook echo's in zich van de emotionele wereld van samba-canção en de theatrale flair van klassieke Braziliaanse songwriters zoals Ary Barroso, Noel Rosa en Herivelto Martins. Het is een van de meest bepalende nummers van het album. Diana HP stuurde Pedro een vroege compositieschets, zonder te weten dat deze de basis zou vormen voor ‘Homens de Tomar’. Pedro voltooide het tweede deel, dat vervolgens werd gecombineerd met de fantasierijke, impressionistische teksten van dichter en songwriter Edelson Pantera. Pedro geeft een nieuwe invulling aan Laércio de Freitas' choro ‘Aquelas Horas no Sumaré’ door middel van een arrangement dat tegelijkertijd retro en futuristisch aanvoelt. Het stuk doorloopt meerdere secties en ontvouwt zich met een complexe structuur, maar blijft toch beknopt, helder en zeer toegankelijk. De delicate baião ‘Canto da Floresta’ – de ritmische stijl uit het noordoosten van Brazilië die internationaal bekendheid verwierf dankzij Luiz Gonzaga – dit nummer kenmerkt zich door ruimtelijke zang, percussie uit het noordoosten en een zoete, eenvoudige melodische en harmonische taal. Het wordt hier vertolkt door zangeres Bárbara Rodrix, wiens lichte en subtiele stem het nummer volledig tot bloei brengt. Pedro werd verliefd op de uiteenvallende samba ‘Palhaçada’ nadat hij deze had gehoord op een boxset met João Donato-bootlegs, en later de prachtige officiële versie ontdekte, opgenomen door Dóris Monteiro. Zijn interpretatie herstelt de elegantie van het nummer en kadert het binnen de bredere sonische identiteit van het album. Een nieuw arrangement van Pedro Volta en São Paulo-zanger Chico Mieli van een klassieke samba ‘Vai Que Depois Eu Vou’ van Geraldo Pereira, een van de grote stylisten van de Braziliaanse samba uit het midden van de 20e eeuw. Pedro componeerde ‘Entao’ oorspronkelijk als partido-alt en stuurde het later naar Edelson Pantera, die teksten schreef die op natuurlijke wijze overeenkwamen met de humoristische, sluwe en beknopte samba-spirit. Bruna Moraes voegt zich bij het nummer met een korte maar opvallende vocale bijdrage, waarbij ze de introductie en een enkele regel in het tweede deel zingt. Edmundo Guedes, oprichter van de eerste sambaschool in Ouro Preto, Minas Gerais, was verheugd Pedro zijn nummer ‘Batuque’ op YouTube te zien uitvoeren – een compositie die oorspronkelijk geassocieerd wordt met Bebeto Castilho van Tamba Trio, een van de grondleggers van de moderne Braziliaanse vocale jazz en bossanova. Edmundo nam contact op en bood de tekst van ‘Fica a Dica’ aan voor een nieuwe samenwerking. Pedro zette de tekst op muziek, arrangeerde en nam deze energieke en optimistische samba op. In de reprise van ‘Bom Partido’ laat Pedro zijn instrumentale virtuositeit zien op piano, keyboards, gitaar en een bijzonder kenmerkende combinatie van mandoline en fluiten op een uitdagende melodielijn.

Een mooi album, in de stijl van de bossa nova, waarvan ik hou!

Patrick Van de Wiele (4)

Al geruime tijd schrijft de Amerikaanse artiest David Mash muziek en produceert hij albums in zijn thuisstudio, waarbij gastartiesten via internet bijdragen. Maar de kans om met live muzikanten in een geweldige studio op te nemen deed zich voor, dankzij zijn goede vriend en collega Andy Edelstein. Hij stelde voor dat David begin zomer 2025 een album met live muzikanten in zijn studio zou opnemen. David stortte me meteen op het project en vroeg muzikanten die hij bewondert om mee te werken. Het album werd in juli 2025 opgenomen.

David koos voor muziek die hij al had gecomponeerd en die allemaal een speciale betekenis voor hem hebben – ze zijn allemaal geschreven in 1978, een belangrijk jaar in zijn leven. Eind 1977 verloor hij het gebruik van zijn linkerhand en moest hij stoppen met gitaarspelen. Hij speelde en schreef voor zijn band Ictus, een jazzfusiongroep uit Boston die een publiek aan het opbouwen was en enig artistiek (hoewel niet financieel) succes boekte. David leed aan constante fysieke pijn door zenuw- en peesschade in zijn hand en bracht een aantal maanden door in een depressie, misbruikte pijnstillers, had medelijden met zichzelf en was zijn gevoel van eigenwaarde kwijtgeraakt – hij was geen gitarist meer, dus wie was hij nog?

In het late voorjaar van 1978 kreeg hij een baanbrekende technologie, een transcutane zenuwstimulator (TNS), om de pijn in zijn hand te verlichten. Hierdoor kon hij stoppen met de opiaten en met minder pijn kon hij weer helderder denken en zijn muzikale leven oppakken. David realiseerde me dat hij nooit een gitarist was geweest, maar een muzikant die gitaar speelde, en nu was hij nog steeds een muzikant. Hij ging op zoek naar een instrument dat hij met één hand kon bespelen. Gelukkig koos hij voor de synthesizer, die destijds monofonisch was, en hij kon er een beetje keyboard op spelen. Met beperkte beweging van zijn linkerhand kon hij de knoppen en faders van het instrument bedienen. Hij verkocht al mijn gitaren en kocht een ARP 2600 en een 1601 Sequencer, en begon zijn nieuwe carrière als synthesist. Eind 1978 keerde hij terug bij de band voor een debuutalbum begin 1979.

Al deze muziek is geschreven om Ictus en zijn nieuwe rol als beginnend synthesist te laten horen. David heeft deze nummers voor dit album uitgekozen omdat ze een diepe betekenis voor hem hadden in deze levens veranderende periode, en ook omdat hij het gevoel had dat deze specifieke muzikanten deze muziek op een frisse, nieuwe en spannende manier tot leven konden brengen. Deze muziek is dus zowel oud als opmerkelijk nieuw voor hem!

Ictus, de naam van de band van 1976 tot 1983, is een muzikale term uit de dirigentenwereld voor een sterk geaccentueerd ritme, ofwel de downbeat. We kozen die naam voor de band omdat alle muziek die hij schreef ritmische complexiteit bevatte – wisselende maatsoorten, complexe maatsoorten en polyritmes. Sanctus is het Latijnse woord voor heilig, dus de titel van dit nummer is letterlijk ’Holy Downbeat’. Dit nummer werd door Ictus vaak als afsluiter van een set gespeeld, omdat het veel publiek aansprak – veel samenspel, een interessante melodie en harmonieën, en het bevatte drum- en percussiesolo's! Ictus Sanctus was het openingsnummer van Ictus' eerste album ‘Future Winds’, maar hij vond altijd dat ze het nummer te snel speelden – het was geweldig voor de opwinding – vooral live, maar hij vond dat het op dat hogere tempo niet zo lekker groovede. Dus voor deze opname hebben ze het tempo verlaagd om de Latin groove te creëren die hij altijd in zijn hoofd hoorde. Het nummer bevat solo's van George, David en Bruce, en Sean en Ricardo wisselen eerst vierkwartsmaten en vervolgens tweekwartsmaten af ​​in een opwindende drum-/percussiesolo.

Met zijn nieuwe album ‘Collaboration’ werkt David Mash samen met enkele van de beste muzikanten uit de vriendschappen die hij heeft opgebouwd tijdens zijn lange samenwerking met het Berklee College of Music. Met George W. Russell, Jr. op piano, Sean Skeete op drums, Winston Maccow op bas, Ricardo Monzon op percussie, Bruce Nifong op alt- en sopraansaxofoon, fluit en EWI, en David Mash op gitaar, synthesizers en een zacht orkest, presenteert David enkele van zijn meest meeslepende composities uit een belangrijke periode in zijn leven, de tijd waarin hij het vermogen om gitaar te spelen verloor en vervolgens zijn carrière begon met elektronische muzieksynthesizers. Het resultaat is een prachtige verzameling boeiende en aanstekelijke muziek om naar te luisteren. Perfect voor een weekend bij het vuur of een autorit door je favoriete landschap, het is de perfecte soundtrack voor alles wat je wilt doen. Het is jazzy, fris en klaar om te swingen. De muziek op dit album doet misschien denken aan artiesten als Pat Metheny, David Benoit en The Yellowjackets.

Best leuk!

Patrick Van de Wiele (4)

Muziek is altijd een centraal onderdeel van het leven van de Duitser Polished Chrome geweest. Na vijf jaar pianoles ontwikkelde hij zijn vaardigheden verder als autodidactisch muzikant, waarbij hij experimenteerde met keyboards en digitale muziekproductie. Al meer dan 25 jaar gebruikt hij muziek om melodieën vorm te geven, soundscapes te creëren en zijn innerlijke wereld in geluid te vertalen.

In 2009 bracht Polished Chrome zijn debuutalbum ‘First Experience’ uit, waarmee een succesvolle carrière van start ging. Het album is inmiddels meer dan 20 miljoen keer gestreamd. Hij werkte mee aan talloze compilaties zoals ‘Chillbar’ en ‘Le Cafe Abstrait’, waarmee hij zijn positie in de internationale chill-out- en electronicascene verder verstevigde. Na een pauze van acht jaar bracht hij zijn tweede album ‘Happiness’ uit, dat positieve recensies ontving en enkele weken in de iTunes-hitlijsten stond.

In 2017 volgde de remix-EP ‘Happiness Remixed’, met herinterpretaties van artiesten als SINE, Thomas Lemmer en Gold Lounge.

Met de single ‘Connected’ keerde Polished Chrome na een creatieve pauze terug en zette hij naadloos zijn kenmerkende sound voort: een mix van nostalgische invloeden, moderne elektronische elementen en emotionele diepgang.

Op 1 mei 2026 verschijnt zijn derde studioalbum ‘Music For Headphones’ – een nieuwe stap in zijn artistieke ontwikkeling die luisteraars een diepgaande en persoonlijke luisterervaring biedt. Het album bevat 16 nummers, waarvan sommige al eerder als singles zijn uitgebracht ter promotie van het album. Het zal verkrijgbaar zijn in alle bekende downloadwinkels en streamingdiensten.

‘Music for Headphones’ is een emotioneel geladen geluid, gemaakt om aandachtig naar te luisteren – een muzikale reis waarop Polished Chrome zijn luisteraars meeneemt om te ontdekken waar het leven werkelijk om draait.

Het album is ontworpen als een gerichte luisterervaring en onthult zijn volle diepte met een koptelefoon, zoals de titel al suggereert, maar klinkt ook naadloos op alle andere afspeelsystemen. ‘Music for Headphones’ combineert diepe ritmes, nostalgische texturen en een sterke emotionele ondertoon en verkent thema's als nostalgie, verlangen, innerlijke spanning en bevrijding.

Voor het eerst gebruikt Polished Chrome zijn eigen zang op een aantal nummers. Waar synthetische geluidsbronnen hun expressieve grenzen bereikten, wordt de menselijke stem een ​​extra instrument – ​​subtiel, ingetogen en emotioneel direct. Muzikaal gezien is het album duidelijk geïnspireerd op de esthetiek van de jaren 80. Bekende tonen en texturen, strakke beats en synthesizers worden opnieuw geïnterpreteerd vanuit een hedendaags perspectief, waardoor een gevoel van verbondenheid ontstaat met een tijd die vaak wordt herinnerd als eenvoudiger en meer open. ‘Music for Headphones’ is niet bedoeld als achtergrondmuziek. Het nodigt uit tot aandachtig luisteren en beloont de luisteraar met details, sfeer en emotionele diepgang.

Er is een kortverhaal aan verbonden, dat hierna volgt:

“A slow ‘Fading Into’ the grey, drifting through the haze of ‘Hypnagogia’. The journey begins to ‘Take You on a Ride’ toward a fractured ‘Skyline’, a silent ‘Ballad of Fear and Hope’ echoing in the void. The dust of ‘Tapes in Stereo’ hums of a distant ‘Sunny Day’. A desperate ‘Rewind’ pulls you ‘Deep Inside’, where the pulse of ‘Anxiety’ meets the quiet surrender of ‘Never Cry’, until it finally gives way to ‘Solace’. Moving ‘Together’ through the veil, a sudden ‘Attraction’ to the unknown pulls you forward. One final breath to ‘Let It Go’, and dissolve into the sea glow (‘Meeresleuchten’), where deep water finally turns to light”.

Voor Polished Chrome is muziek maken de makkelijkste manier om in de flow te komen. ‘Music for Headphones’ maakt deze flow toegankelijk voor iedereen, waardoor ze samen kunnen genieten van nostalgie en de energie van het verleden mee kunnen nemen naar het heden.

Patrick Van de Wiele (4½)

De Amerikaanse zanger, songwriter en toetsenist Jarrod Lawson keert terug met zijn derde studioalbum ‘Just Let It’, een zelfverzekerde en veelzijdige nieuwe release waarop hij nieuw muzikaal terrein verkent, terwijl hij tegelijkertijd geworteld blijft in zijn befaamde soul-, jazz- en R&B-geluid.

Lawson, die nu in Nashville woont, heeft de aankomende 14 nummers tellende plaat aangekondigd met twee opvallende singles. De door de jaren negentig geïnspireerde groove ‘Next Move’, een samenwerking met de Los Angeles-zangeres Raquel Rodriguez, bereikte nummer 1 in de US Urban Influencer R&B/Soul Top 30 en werd uitgeroepen tot nummer 1-track van 2024 in de UK Soul Chart. Dit werd gevolgd door de sfeervolle slow jam ‘Do Whatchu Gotta’, mede geschreven met de Franse chill-hopartiest Rose Noir, die veel internationale airplay kreeg in steden als Washington DC, Londen, Amsterdam, Parijs en Rome.

‘Just Let It’ laat zien dat Lawson nieuwe creatieve richtingen inslaat en samenwerkingen aangaat met bekende artiesten. Het funky feestnummer ‘Laugh At Yourself’ is een samenwerking met de voor een Grammy genomineerde artiest Eric Roberson, terwijl twee nummers geproduceerd door de New Yorkse producer CARRTOONS – het energieke ‘Let Your Heart’ en de gevoelige ballad ‘I’d Do It Again’, beide met rapper JSwiss – Lawsons evoluerende, eigentijdse sound laten zien. Andere samenwerkingen zijn onder meer ‘There Can Only Be One’ met de Amerikaanse soulzanger Allen Stone en het krachtige ‘Head-On’, met rapper donSmith.

Het album opent met het onweerstaanbare titelnummer met Latijns-jazzinvloeden, naast het krachtige ‘Smoke Me Out’. Beide nummers markeren de eerste keer dat Lawson met een volledige blazerssectie heeft opgenomen. De blazersarrangementen tillen ook een van de hoogtepunten van het album naar een hoger niveau: het opbeurende ‘If We Pretend’.

‘Just Let It’ verschijnt zes jaar na Lawsons veelgeprezen tweede album ‘Be The Change’, dat de tweede plaats bereikte in de Billboard Contemporary Jazz Albums-hitlijst. In de tussenliggende periode verstevigde hij zijn reputatie verder met een alom geprezen herinterpretatie van de klassieker ‘Footsteps In The Dark’ van The Isley Brothers.

Lawson begon in januari aan een tournee door de VS met optredens in Richmond, Alexandria, Annapolis, Atlanta, Minneapolis, Chicago en St. Louis. Ook doet hij de UK aan.

Een erg leuk blue-eyed soulalbum!

Patrick Van de Wiele (4)

NVMusic, JULIA en Nacho Valenciaga presenteren ‘Smooth Danzz Tribute’, een nieuwe release die de tien nummers van ‘Smooth Danzz’, het album dat Nacho Valenciaga in 2022 uitbracht en dat inmiddels bijna een miljoen streams op diverse platforms heeft behaald, stuk voor stuk en in dezelfde volgorde opnieuw onder de loep neemt.

‘Smooth Danzz Tribute’ is verre van een doorsnee heruitgave, maar biedt een complete herwerking van dat repertoire, ontstaan ​​uit de samensmelting van drie creatieve werelden. Het resultaat is een album met een meer organisch, warm en podiumgericht geluid, een mix van funk, rock, soul, dance en pop, aangevuld met gospelzang die het emotionele bereik vergroot.

Dit project duikt diep in het originele materiaal: nieuwe arrangementen, structurele veranderingen in verschillende nummers, vernieuwde instrumentatie, nieuwe lead- en achtergrondzang en een herziening van de teksten die delen van het originele album herschrijft en de expressieve identiteit versterkt. Het doel was niet om het verleden te corrigeren, maar om het vanuit een volwassener, samenhangender en muzikaal ambitieuzer perspectief te herinterpreteren.

De hoes weerspiegelt ook die dialoog met de originele release. De eerste versie had een gele achtergrond, de subtiele schaduw van een dansende menigte en een zwevende glimlach, gereduceerd tot een simpele lijn. In deze nieuwe versie behoort de schaduw toe aan JULIA en is de glimlach veranderd in een gitaarkabel die zich over de afbeelding uitstrekt. Visueel vangt het de geest van het album: herkenning, continuïteit en transformatie.

‘Smooth Danzz Tribute’, opgenomen vanaf eind 2025, zou oorspronkelijk op 27 maart verschijnen, maar na een onverwachte tegenslag in de distributie vond het uiteindelijk zijn weg via SoundCloud en is het nu beschikbaar op grote platforms zoals Spotify, Apple Music, YouTube Music en iTunes. De release is ook een symbolische viering van het gedeelde creatieve moment achter NVMusic, JULIA en Nacho Valenciaga: drie namen, één artistieke drijfveer en een duidelijke intentie om deze nummers naar een nieuw tijdperk te brengen.

Het album bevat 10 tracks, in een mix van funk, rock, soul, dance en pop, aangevuld met gospelzang. Best leuk!

Patrick Van de Wiele (4)

De Nederlandse artieste Kerani is hier al eerder aan bod gekomen. Nu heeft ze een nieuwe EP uitgebracht, en het is een sfeervolle orkestrale EP geworden, die afstand, spanning en aankomst verkent. Het werk, opgebouwd rond piano met hobo, fluit en cello, ontvouwt zich in een reeks intieme maar tegelijkertijd weidse klankwerelden. Elk stuk vangt een drempelmoment, waarop iets verandert maar nog niet is opgelost. De muziek balanceert tussen fragiliteit en helderheid, bewegend tussen stilte en ingetogen dynamiek. De texturen zijn transparant, waardoor individuele instrumenten binnen het ensemble kunnen opduiken en weer verdwijnen. Het resultaat is een soms ingetogen, sfeervolle en melodische luisterervaring die uitnodigt tot concentratie en reflectie. Alle composities en orkestraties zijn van de hand van Kerani, die ook de pianopartijen speelt. De solo-instrumenten en de strijkerssectie werden live in de studio opgenomen, waardoor een natuurlijke, expressieve klank behouden bleef die de emotionele directheid van de muziek versterkt.

Deze EP bevat 6 mooie tracks, die je kan onderbrengen bij sfeervolle orkestmuziek/ klassieke cross-over/ Ambient instrumentaal met piano, hobo, fluit, cello, strijkers en synthesizers. Zo is de opener ‘Glass Between Us’ een delicate opening die de toon zet met synthesizers, ingetogen pianofiguren en verre percussie, en een gevoel van scheiding en stille spanning oproept. ‘Frozen Spaces’ klinkt spaarzaam en zwevend, dit stuk leunt op stilte en resonantie, met piano en luchtige strijkers die een gevoel van verstilling creëren. ‘Ember Morning’ is dan weer warmer van toon, met een cellosolo en hobo, subtiele harmonische verschuivingen en een geleidelijke ontvouwing met orkest die vernieuwing suggereert zonder de introspectie te verliezen. ‘Almost Here’ is het emotionele middelpunt van de EP. Een langzame opbouw die een gevoel van naderende oplossing oproept, maar zich nog even inhoudt. ‘Lifting the Veil’ daarna is vloeiender en opener, met een samenspel tussen fluit en strijkers, wat helderheid en bevrijding suggereert. Afsluiter ‘High Air’ voelt verheven en gewichtloos aan, met ruimtelijke texturen en een beheerst gevoel van vertrek.

Uiterst geschikt voor fans van Max Richter, Ólafur Arnalds Secret Garden en James Horner. Maar ook voor jou een aangename luisterervaring!

Patrick Van de Wiele (4)

‘Lofi Dreams’ is een warme en sfeervolle reis door de wereld van langzame, dromerige lofi-klanken. Deze zorgvuldig samengestelde compilatie brengt 30 ontspannende nummers samen van gerenommeerde chill-out- en lofi-artiesten, waaronder Lemongrass, Weathertunes, Five Seasons, Jane Maximova, Rathma en Roberto Bronco.

Het album combineert stoffige beats, zachte melodieën, milde akkoorden en nostalgische texturen en vangt de essentie van moderne bedroom lofi. Elk nummer ontvouwt zich rustig en creëert een kalm en intiem klanklandschap, perfect om 's avonds laat naar te luisteren, te studeren, te ontspannen of gewoon weg te dromen.

Van wazige pianomotieven en zwevende pads tot relaxte hiphopgrooves, de compilatie biedt een naadloze stroom van ontspannen lofi-stemmingen en dromerige sferen. De artiesten op ‘Lofi Dreams’ combineren organische instrumentatie met subtiele elektronische productie, wat resulteert in een geluid dat zowel tijdloos als diep persoonlijk aanvoelt.

Of je nu op zoek bent naar de perfecte lofi-soundtrack om je te concentreren, te ontspannen of voor rustige avonden, dit album nodigt je uit om te vertragen en jezelf onder te dompelen in een wereld van zachte beats en subtiele klanktexturen.

Patrick Van de Wiele (4)

Neem plaats in het ‘Cirque Lunaire’ – het nieuwe album van het Duitse Lemongrass. Een plek waar de middernachtelijke lucht glinstert met een jazzy koelte en elke melodie aanvoelt als een schijnwerper die door een fluwelen hemel glijdt. Deze tien composities openen het gordijn voor een virtueel circus in de nacht, waar elegantie en verwondering in gewichtloze harmonie samenkomen. Vloeiende ritmes glijden als acrobaten, baslijnen lopen met katachtige gratie en luchtige harmonieën schilderen de tentkoepel in tinten maanlichtzilver.

Het album beweegt zich voort met een subtiele opwinding, nooit gehaast, altijd uitnodigend – en biedt een reeks prachtige momenten die fonkelen als sterrenbeelden boven de arena. Elk nummer is een eigen kleine voorstelling: gracieus, betoverend, doordrenkt met Lemongrass' onmiskenbare mix van chill-out-verfijning en filmische charme.

Over alle tien nummers heen biedt ‘Cirque Lunaire’ een zacht gevoel van ontzag – een klanklandschap waar koelte en nieuwsgierigheid samenkomen en waar de nacht zelf lijkt te ademen op ritme. Het is een klankcircus, verlicht door maanlicht, dat luisteraars uitnodigt om even stil te staan, rond te dwalen en zich te laten meevoeren.

Zoals altijd, een aangenaam album om bij te ontspannen!

Patrick Van de Wiele (4)

A compilation by French and German artists.

De Duitse band Tangerine Dream was een pionier in de elektronische muziek. Begin jaren 70 experimenteerden ze met verschillende geluiden, effecten en geluidscollages, en halverwege dat decennium ontwikkelden ze hun onmiskenbare stijl, waarbij sequenties centraal stonden in hun composities. De herhalende geluidspatronen hadden een hypnotiserend effect dat velen in hun ban hield.

De bezetting van Tangerine Dream, bestaande uit Baumann, Froese en Franke, combineerde dit stijlmiddel met mysterieuze of atmosferische geluiden en geïmproviseerde melodieën, wat resulteerde in lange werken die de luisteraar naar een andere wereld voerden. De Berlijnse band Tangerine Dream gaf zo vorm aan de stijl van de zogenaamde "Berlijnse School".In de jaren 80 speelde filmmuziek een steeds belangrijkere rol voor de band.

De band speelde een grotere rol, mede dankzij de komst van Johannes Schmöelling. De muziek werd pakkender, ritmischer, melodischer en harmonieuzer. De bekende single ‘Mädchen auf der Treppe’ van Schimanski Tatort ontstond met medewerking van Schmöelling.

Tangerine Dream bestaat tot op de dag van vandaag, in verschillende bezettingen. Voor veel muzikanten is Tangerine Dream uit de jaren 70 en 80 een bijzonder vormende en inspirerende periode geweest.

De Franse PWM-vereniging en het Duitse platenlabel Spheric Music hebben de handen ineengeslagen om Tangerine Dream te eren en te laten zien dat de band een grensoverschrijdende impact op de muziekwereld heeft gehad en dat de scene nog steeds actief is. De huidige cd ‘Keep On Dreaming’ bevat nummers van Franse en Duitse muzikanten die de geest van Tangerine Dream levend houden.

Zoals we horen, heeft elke muzikant zijn eigen manier gevonden om zich uit te drukken met synthesizers, sequencers en elektronische geluidsgeneratoren. Wat hen allen verenigt, is hun fascinatie voor Tangerine Dream. Net als Tangerine Dream creëren alle deelnemende muzikanten hun eigen droomwereld: ‘Keep On Dreaming’

Het is ook een bijzondere eer dat Johannes Schmoelling, een voormalig lid van Tangerine Dream, een speciaal nummer heeft bijgedragen aan de compilatie-cd. Johannes Schmoelling legt uit: "Sinds mijn deelname aan 'Synthfest France' in 2017 zijn de ontmoetingen die ik toen met Franse muzikanten had, uitgegroeid tot echte vriendschappen die tot op de dag van vandaag voortduren. Een muzikale samenwerking zoals deze cd is daarom een logische stap. Ik ben des te blijer dat dit project is opgedragen aan de band Tangerine Dream, aangezien ik jarenlang lid van deze band ben geweest."

In het cd-boekje vind je informatie over de artiesten zelf.

Het is een prachtig eerbetoon geworden, die de sfeer van Tangerine Dream echt weergeeft!

Patrick Van de Wiele (4½)

Op 17 april hebben de Duitse Ambient en chill-out artiest Thomas Lemmer (die hier regelmatig aan bod komt) en zijn landgenoot Sinatic uit Bottrop (die balanceert op het snijvlak van chill-out, pop, elektronische muziek en filmische sounddesign) samen dit conceptalbum uitgebracht. Ze kregen daarop hulp van vocalisten als Alanna Clarke, Page Fifty en Naemi Joy. ‘Infinity’ is een terugkeer naar Sinatic’s chill-out-roots – opnieuw vormgegeven met de artistieke vaardigheid en diepgang die hij in de loop der jaren heeft ontwikkeld. Het is een hoogtepunt in zijn carrière en een krachtig bewijs van zijn evolutie als artiest. Ze ontmoeten mekaar hier het snijvlak van Ambient, filmische elektronische productie en emotionele songwriting. Samen creëren ze een geluid dat zowel ruimtelijk als intiem aanvoelt.

‘Infinity’ verkent de emotionele ruimte tussen beweging en stilte. Het album vloeit tussen zwevende Ambient texturen, warme downtempo ritmes en melodische elektronische popelementen. Ruimtelijke sferen, delicate pianolijnen en subtiele elektronische beats vormen een samenhangende sonische reis.

De nieuwe single ‘Innocent’ werd ingezongen door Naemi Joy, en is een tragere interpretatie van de Mike Oldfield klassieker, die een bijzonder intiem en emotioneel moment toevoegt.

Het album is gemixd in Dolby Atmos door Eric Horstmann, en ontvouwt zich als een volledig meeslepende luisterervaring waarin geluid zich vrij beweegt in een driedimensionale ruimte.

Meer dan alleen een verzameling nummers, vormt INFINITY een filmische boog – een muzikale reis door sfeer, emotie en stille reflectie. Een mooi ingetogen conceptalbum!

Patrick Van de Wiele (4)

Deze maand telt het overzicht van de nieuwste Braziliaanse songs, maar liefst 20 tracks. ‘Brasil Calling Volume 24’ weerspiegelt opnieuw de breedte, intelligentie en onvoorspelbaarheid van de hedendaagse Braziliaanse muziek – niet als een genre dat tot een minimum beperkt moet worden, maar als een levend ecosysteem van verschillende artistieke talen. Van samba en reggae tot jazz, indiepop, instrumentale experimenten en hybride vormen die zichzelf nog steeds uitvinden, bieden deze artiesten werk dat geworteld is in de lokale cultuur, maar tegelijkertijd volledig in staat is om internationaal te circuleren.

Arthur Melo opent deze editie met ‘Turismo N.1’, een nummer dat zowel intiem als experimenteel aanvoelt, gevormd door ontheemding, heruitvinding en een hernieuwde toewijding aan artistieke autonomie. ‘Turismo N.1’, geschreven na zijn verhuizing van Belo Horizonte naar Lissabon, weerspiegelt een doe-het-zelf-mentaliteit die door elke laag van het project loopt, van de muziek tot de visuele identiteit. Geïnspireerd door psychedelische muziek uit Noordoost-Brazilië, lo-fi-experimenten en een zeer persoonlijke schrijfstijl, maakt Melo ingetogen, emotioneel aangrijpende muziek die in de beste zin van het woord handgemaakt aanvoelt. Airto Moreira and Ricardo Bacelar brengen met ‘Mestre Novo da Guiné’ een zeldzame ontmoeting tussen twee generaties Braziliaanse muzikale talenten. Het nummer brengt de legendarische percussionist Airto Moreira en pianist, componist en producer Ricardo Bacelar samen in een compositie die geworteld is in de Afro-Braziliaanse herinnering en spirituele leiding. Het is het enige vocale stuk van het aankomende album ‘Maracanós’ en breidt de instrumentale jazztaal uit naar iets ceremonieels en verhalend. Rijk aan ritme, symboliek en historische diepgang, draagt ​​het de last van de traditie zonder louter archiefmateriaal te worden. Johnny Crash benadert het Braziliaanse repertoire vanuit een onverwachte, maar verrassend natuurlijke invalshoek: de lap steelgitaar. Op ‘Samba de Verão’ filtert hij een klassieke bossanova-sensatie door Hawaiiaanse gitaartradities, westerse swingfraseringen en een zeer persoonlijke instrumentale stem. Crash woont in Santos en is via festivals en muziekstudies steeds meer verbonden met de Hawaiiaanse muziekwereld. Hij heeft een uniek intercultureel project ontwikkeld dat zowel liefdevol als conceptueel scherp aanvoelt. Het resultaat is elegant, ongewoon en ingetogen meeslepend. Met hun kenmerkende mix van swing, blazers, eigenzinnigheid en precisie, brengt Orquestra Imperial een nieuwe versie van Erasmo Carlos' ‘Coqueiro Verde’ ten gehore als onderdeel van hun eerbetoonproject aan Erasmo Imperial. De groep transformeert het nummer tot een levendige, moderne gafieira-hit, waarbij de losheid en het charisma die het origineel zo tijdloos maakten, behouden blijven. Met arrangementen van Felipe Pinaud en productie van Berna Ceppas en Kassin, laat deze versie internationale luisteraars zien dat de Braziliaanse popgeschiedenis vol zit met ritmische vernieuwingen die nog steeds wachten om herontdekt te worden op de dansvloer. Marina Lima's ‘Um Dia na Vida’, afkomstig van haar nieuwe album ‘Ópera Grunkie’, is een samenwerking tussen een van Brazilië's meest unieke popartiesten en Ana Frango Elétrico, een belangrijke stem binnen de jongere avant-popgeneratie van het land. Het nummer laat Marina's blijvende talent zien om intellect, sensualiteit en melodisch instinct te combineren, en weerspiegelt tegelijkertijd de open, collaboratieve geest van deze nieuwe fase. Het is tegelijkertijd verfijnd en speels, en een bewijs dat Marina's werk zich blijft ontwikkelen zonder de geestigheid, elegantie en emotionele ambiguïteit te verliezen die haar oeuvre kenmerken. Kaboom 23 schrijft vanuit de straat, maar nooit op een simplistische manier. Afkomstig uit de wijk Bixiga in São Paulo en vloeiend bewegend tussen samba, funk, hiphop en MPB, brengt hij een spreektaalachtige lyriek en ingetogen muzikaliteit naar ‘Cansei de ser Flor’. Het nummer is van een artiest wiens werk evenzeer geworteld is in poëtische traditie als in de freestylecultuur, en die nonchalant klinkt met een aanzienlijke formele intelligentie. Het is urban Braziliaans songwriting met zowel swing als een psychologische diepgang. De muziek van Bemti bevindt zich altijd op een prachtig specifieke plek tussen indie-songwriting, Braziliaanse innerlijkheid en sonische experimenten. ‘Só Pra Ter Você’, van zijn nieuwe album ‘Adeus Atlântico’, is een trans-Atlantisch liefdeslied opgebouwd uit viola caipira, amapiano-ritmes en congado-invloeden, met bijdragen van Fyfe Dangerfield en THU die een luchtige, dromerige dimensie toevoegen. Het nummer is romantisch zonder sentimenteel te worden en eigentijds zonder zijn wortels te verloochenen – een sterk voorbeeld van hoe Braziliaanse songwriting de wereld kan overstijgen en tegelijkertijd onmiskenbaar lokaal kan blijven. ‘Versos Singelos’ brengt opkomende en gevestigde gevoeligheden samen in een nummer dat meer gekenmerkt wordt door verfijning dan door spektakel. Met de aanwezigheid van bossanova-architect Roberto Menescal naast Muca en Mirella Costa, leunt het nummer op melodische soberheid, intimiteit en compositorische terughoudendheid. Er is een subtiele verfijning die doet denken aan de beste kwaliteiten van de Braziliaanse populaire muziek: helderheid, emotionele precisie en een instinct voor elegantie dat nooit overdreven hoeft te zijn. Een subtiel maar prachtig vormgegeven moment in dit album. Pedro Volta, nog maar begin twintig, schrijft met een ongekende beheersing van de Braziliaanse liedvorm. ‘Bom Partido’, van zijn album ‘Retrosambas’, put uit de harmonische en lyrische verfijning van samba-canção en pre-bossa tradities, terwijl het tegelijkertijd springlevend klinkt. Als zanger, arrangeur en multi-instrumentalist benadert Volta de Braziliaanse canon niet vanuit nostalgie, maar als levend materiaal. Het resultaat is muziek van ware vakmanschap en overtuiging – geïnspireerd door de geschiedenis, maar nooit gevangen in eerbied. Jefferson Placido's ‘Faixa de Gaza de Manguinhos’ is een van de meest uitgesproken politieke nummers in deze collectie. Het gebruikt de taal van jazz, zang en gesproken getuigenissen om structureel geweld in de stedelijke periferie van Brazilië aan de kaak te stellen. Met de indrukwekkende Bia Ferreira en een gesproken bijdrage van Padre Júlio Lancellotti functioneert het nummer zowel als compositie als interventie. Placido's werk slaat vaak een brug tussen klassieke muziek, jazz en de realiteit van de Braziliaanse voorsteden; hier wordt die synthese urgent, direct en onmogelijk te negeren. Er is iets verfrissend ongekunstelds aan de songwriting van Pedro Lanches — emotioneel blootgelegd, esthetisch eigenzinnig en weerstandig tegen overproductie. ‘Vergonha’ heeft de dagboekachtige directheid van bedroom pop, maar dan gefilterd door een specifiek Braziliaans emotioneel en taalkundig landschap. Het nummer voelt minder aan als een performance dan als een overdracht: ongemakkelijk, kwetsbaar, droog intelligent. In een tijd waarin zoveel onafhankelijke muziek over geproduceerd aanvoelt, onderscheidt Pedro Lanches zich door te vertrouwen op fragiliteit, timing en toon. Spok, een centrale figuur in de instrumentale en blaasmuziektradities van Pernambuco, blijft zijn muzikale taal verder ontwikkelen op ‘Kaô’, een spiritueel geladen samenwerking met Lenine. Het nummer, gebouwd rond de aanroeping van Xangô, combineert Afro-Braziliaanse ritmische matrices, stedelijke arrangementlogica en poëtische directheid op een manier die ceremonieel aanvoelt zonder aan vaart in te boeten. In plaats van voorouders als esthetische versiering te beschouwen, activeert ‘Kaô’ ze als structuur, kracht en wereldbeeld. Een krachtig statement van een van Brazilië's meest inventieve bandleiders. ZéVitor opereert in het vruchtbare gebied waar traditionele Braziliaanse liedvormen samenkomen met een eigentijds gevoel voor sfeer en emotionele timing. ‘O Jeito que Fala’ onthult een songwriter met oog voor nuance: voor stem, gebaar, melodielijn en het subtiele drama van gesproken intimiteit. Er is een sterk gevoel van auteurschap, maar ook van openheid – een weigering om betekenis te forceren waar implicatie meer kan betekenen. Het is het soort nummer dat de moeite waard is om aandachtig naar te luisteren en dat nog lang na afloop in je hoofd blijft hangen. Op ‘Ferro e Fogo’ vat de artiest Siso uit Minas Gerais de thema's van zijn nieuwe album samen in een nummer over verzet, grenzen, afkomst en transformatie. Het nummer, opgebouwd uit toetsen, percussie en een minimalistisch maar rijk klankpalet, beweegt zich door Afro-samba, baião en art-pop texturen zonder ooit hybride te klinken omwille van de hybride zelf. Siso's werk wordt gedreven door intuïtie, maar ook door een sterke formele beheersing. Het resultaat is muziek die spiritueel geladen, politiek bewust en esthetisch coherent aanvoelt – naar binnen gericht, maar nooit gesloten. Het werk van Adriana Moreira is geworteld in de samba, maar wordt er nooit door beperkt. ‘Roda do Mundo’, van haar conceptalbum ‘Roda’, ontvouwt zich vanuit het idee van circulariteit als muzikaal principe, sociale structuur en Afro-Braziliaanse kosmologie. Met verfijnde arrangementen van Allan Abbadia en een sterk gevoel van historische continuïteit dat door het hele project loopt, creëert Moreira muziek die elegant, politiek en compositorisch rijk is. Dit is geen "erfgoedmuziek" verpakt voor de export, maar hedendaagse Braziliaanse liederen die serieus nadenken over herinnering, beweging en het collectieve leven. Regiane Cordeiro brengt een sterk gevoel voor soundsystems naar ‘Raiz do Mundo’, een nummer dat reggae in directe dialoog brengt met Braziliaanse voorouders, vrouwelijke kracht en collectieve zelfbevestiging. Gesteund door rijke arrangementen en gevormd door jarenlange ervaring in de Braziliaanse en Europese reggaescene, benadert Cordeiro het genre als een levende taal in plaats van een stilistisch kostuum. Het resultaat is gegrond, resonerend en helder in zijn intentie: muziek als vibratie, identiteit en verbinding, met genoeg diepgang om genre-grenzen te overstijgen. Met ‘Cada Um Com Seus Amores’ biedt de in Pará geboren singer-songwriter Malu Guedelha een prachtig ingetogen voorbeeld van wat er nog steeds mogelijk is met stem, gitaar en stilte. De opname, gemaakt in samenwerking met muzikant William Jardim, geeft de voorkeur aan intimiteit, tempo en interpretatieve precisie boven opsmuk. Er is een stille zelfverzekerdheid in de manier waarop het nummer zich ontvouwt, waarmee het hedendaagse Amazone-liederen verbindt met de bredere traditie van Braziliaanse akoestische muziek. Klein van schaal, maar emotioneel zeer treffend. De muziek van Tietê gedijt op beweging: tussen genres, scènes, steden en gemoedstoestanden. ‘Deixar o Medo’, met Anelis Assumpção, komt van het album ‘Tâmisa’ van de groep uit São Paulo, dat grotendeels in Abbey Road is opgenomen, maar de energie ervan blijft onmiskenbaar verbonden met de experimentele en theatrale tradities van Brazilië. Het nummer balanceert met een ongewoon gemak de reggae-puls, de losheid van artrock, de vocale arrangementen en het improvisatie-instinct. Het is een sterke kennismaking met een van de meest avontuurlijke jonge ensembles die momenteel in de Braziliaanse muziek actief zijn. ‘Sem contratempo, não’ is een bedrieglijk luchtige samba, gebouwd op humor, vorm en historische herinnering. Geïnspireerd door een anekdote over Adoniran Barbosa en de klassieke ‘Samba do Arnesto’, speelt het nummer met de dubbele betekenis van contratempo – zowel de tegenslagen in het leven als de eigenzinnige ritmische essentie van de samba. Maurício Tagliar en Mari Tavares schrijven in de klassieke traditie van een samenwerkingsverband, waarbij de ene stem de gedachte introduceert en de andere deze aanvult met poëtisch tegengewicht. Intelligent, elegant en diepgeworteld in de Braziliaanse compositiecultuur. Weinig Braziliaanse instrumentale groepen hebben zo'n eigen en duurzame taal ontwikkeld als Hurtmold. ‘Maestro’, afkomstig van het eerste officiële livealbum van de band, laat de langgekoesterde benadering van collectief componeren van het ensemble uit São Paulo zien: dicht maar luchtig, complex maar nooit academisch. Hurtmold beweegt zich tussen postrock, improvisatie, kamermuziek en door noise geïnspireerde abstractie en heeft bijna drie decennia lang muziek gecreëerd die zich moeilijk laat categoriseren, maar tegelijkertijd emotioneel en fysiek direct is. Voor luisteraars die geïnteresseerd zijn in Brazilië voorbij de liedvorm, is dit essentieel terrein.

Een mooie, en erg gevarieerde editie dus! Voor de fans van Braziliaanse muziek een topper!

Patrick Van de Wiele (4)

De Spaanse artiest Juan Ignacio Sánchez Hernández (geboren in Madrid in 1967) is een componist, arrangeur, producer en multi-instrumentalist wiens carrière even divers als verfijnd is. Hij is bekend onder zijn artiestennaam Nacho Valenciaga, en via zijn alternatieve projecten lofiATTICUS en de moderne crooner ZANE, is zijn basgitaar het symbool van een vakmanschap dat gevormd is door decennia van muzikale experimenten.

Sinds hij op 14-jarige leeftijd begon met drummen, heeft Valenciaga vrijwel het hele instrumentale spectrum verkend: basgitaar, contrabas, stickbas, gitaren, piano, synthesizers en saxofoon – en hij beheerst de kunst van het uitvoeren en produceren van zijn eigen composities.

Sinds 2012 is zijn oeuvre meesterlijk gericht op smooth jazz, soul en R&B, terwijl hij ook componeert voor film, televisie en reclame.

Nu is zijn nieuw album uitgebracht, ter ere van vijftien jaar carrière, en het bevat 10 nieuwe songs in een verfijnde mix van smooth jazz, soul en hedendaagse groove, gevormd door melodie, sfeer en elegante vocale texturen. Nacho bespeelde hierop alle instrumenten zelf, zoals voormeld. Zalige muziek zoals de opener ‘Playing with the Light’ of de slow groove van ‘Somewhere Ahead’. Een belangrijk nummer van het album is ‘I Keep Drawing You’, dat de geest van het project en de moderne, soulvolle richting ervan perfect weergeeft. Maar de overige tracks zijn al even interessant. Het is dan ook een album om u tegen te zeggen! Een dikke aanrader!

Patrick Van de Wiele (4½)

Op 20 maart werd het nieuwe album van de Finse synthesizermuzikant Kebu (die hier al meerdere malen aan bod kwam) uitgebracht.

‘Urban Skies’ is de opvolger van Kebu's ‘Urban Dreams’ (2021) en bevat samenwerkingen met Johan Becker, Madis en Gattobus, naast een breed scala aan solonummers. Volledig gecreëerd met analoge synthesizers en drumcomputers, combineert dit album melodieuze songwriting met krachtige, door de jaren 80 geïnspireerde popmetal-esthetiek en is het Kebu's meest diverse en verfijnde album tot nu toe. De release wordt gevolgd door een Europese tournee langs 12 landen en 32 concerten. Hij doet daarbij ook Antwerpen aan op 20 april e.k., in de Kavka Oudaan.

Kebu bespeelde de synthesizers, en werd geholpen door Madis op synthesizer op de track ‘Touching the Sun’. Maar ook Gattobus stak een handje toe op ‘Dreamers' Lullaby’. Vocalist Johan Becker is dan weer te gast op ‘Everyone's a Story’ en op ‘Stand Up’. Kebu nam alles zelf op, mixte en masterde het album. Het bevat zowel zweverige als uptemponummers, maar allemaal in een mooie elektronische sfeer. En de hoes is een sciencefictionbeeld van een stad die de hemel ingaat.

Een pluim dus voor Kebu!

Patrick Van de Wiele (4½)

De artiest Zorza (echte naam Tomasz Bura) creëert meeslepende muziek die is ontworpen om luisteraars te begeleiden naar aanwezigheid en stilte. Het project combineert Ambient texturen, filmische elementen en zorgvuldig samengestelde frequenties ter ondersteuning van meditatie, reflectie en mentale helderheid. Elke compositie is een uitnodiging om even stil te staan, te vertragen en een bewuste, introspectieve reis te beleven.

Zijn werk is te horen geweest in Peloton-meditatiesessies en samengestelde afspeellijsten op Spotify en Apple Music, en heeft wereldwijd miljoenen streams verzameld. Elke compositie is ontworpen om luisteraars te begeleiden op een bewuste, meeslepende reis, wat Zorza’s diepgaande kennis van muziektheorie, instrumentatie en sounddesign weerspiegelt. Hij wordt gesponsord door Expressive E, een bedrijf gespecialiseerd in innovatieve keyboards en instrumenten, wat zijn expertise in het creëren van meeslepende en vloeiende muzikale ervaringen benadrukt.

Dit album is uitgebracht op 3 april jl., en kan ondergebracht worden bij Ambient, ofwel meditatieve en atmosferische muziek. Het werd opgenomen in de Tomasz Bura Studio in Londen, in januari van dit jaar.

Patrick Van de Wiele (3½)

‘Together’ is een levendige en bezielde samenwerking tussen producer Michael E en de gerenommeerde Britse trombonist Ashley Slater. Dit album met tien nummers, uitgebracht op het label Lemongrassmusic, combineert elementen van jazz, soul, lounge en downtempo tot een warme en verfijnde luisterervaring.

Michael E's verfijnde productiestijl vormt de perfecte achtergrond voor Ashley Slaters onmiskenbare muzikale persoonlijkheid. Slater, bekend om zijn expressieve trombonespel en kenmerkende rauwe stem, geeft het album diepte en karakter. Hij verwierf internationale bekendheid met het project Freak Power en hun wereldwijde hit ‘Tune In, Turn On, Cop Out’, en was ook lid van het invloedrijke Britse jazzcollectief Loose Tubes. Op ‘Together’ beweegt zijn trombonespel zich moeiteloos tussen vloeiende melodielijnen en rijke improvisaties, waarmee hij elk nummer naar een hoger niveau tilt met zijn kenmerkende stijl.

Het album bevat ook een aantal speciale gastmuzikanten die het geluid verder verrijken. Op ‘Maybe This Time’ werkt de Uruguayaanse gitarist Diego Porchile mee aan de samenwerking. Ontdekt door Michael E tijdens het straatoptreden in Palma, levert Porchile een prachtig vloeiende solo die doet denken aan de legendarische George Benson, en voegt een warme jazzgitaargloed toe aan het nummer.

Een ander hoogtepunt is ‘Mind Games’, met bassist Fabio Testa. Michael E ontdekte Testa via een YouTube-tutorial waarin hij de baslijn van Marvin Gaye's klassieker ‘What's Going On’ demonstreerde. Onder de indruk van zijn vermogen om de onmiskenbare groove van Motown-legende James Jamerson te vangen, nodigde Michael hem uit om mee te werken aan het album. Testa's baswerk voegt een authentieke, soulvolle basis toe aan het nummer.

‘Together’ is meer dan alleen een samenwerking – het is een ontmoeting van muzikale zielen. Met Michael E's gepolijste productie, Ashley Slaters charismatische trombone en de bijdragen van twee getalenteerde gastmuzikanten, levert het album een rijke mix van jazz-geïnspireerde grooves, soulvolle melodieën en ontspannen elegantie. Een perfecte soundtrack voor luisteraars die verfijnde loungemuziek met authentiek muzikaal vakmanschap waarderen.

Mooie, rustige mengeling dus van soul, jazz, loungemuziek en downtempo!

Patrick Van de Wiele (4)

Northern soulmuziek is al sinds zijn tienerjaren in Cleveland, Ohio, de drijvende en inspirerende muzikale kracht achter de krachtige Amerikaanse zanger Abe LaMarca. Hij beschouwt Las Vegas nu als zijn tweede thuis, waar hij het voorrecht heeft gehad om samen te werken met zeer getalenteerde artiesten, waaronder The Las Vegas Tenors en ‘America's Got Talent’-winnaar Michael Grimm. Abe LaMarca is ook een trots lid van de zeer gerespecteerde groep zangers en muzikanten die vaak worden aangeduid als het "kroonjuweel" van Las Vegas: Santa Fe en The Fat City Horns. Met zijn aangeboren "Soul Survivor"-uitstraling en vocale kracht heeft hij aanzienlijke Airplay gekregen op Smooth Jazz Radio, te beginnen met de swingende Top 30-hit ‘Who's Gonna Baby You?’ samen met zijn jarenlange vriendin en duetpartner Anne Cochran. Momenteel geniet Abe LaMarca van meer internationale Airplay met zijn sensuele en soulvolle samenwerking met de gerenommeerde bassist Rochon Westmoreland, ‘Back In My Natural Groove’, en met de titelsong van zijn nieuw album, ‘It Depends On Who You Ask’. Zijn fantastische vocale prestatie op ‘When God's In The Music’ heeft hem geliefd gemaakt bij fans over de hele wereld, waar hij hen zeer dankbaar voor is.

De uptempo single uit dat album is ‘Love Is a Verb’ oftewel ‘Liefde is een werkwoord’, en dat weten we allemaal. Maar de voormelde opener ‘Back In My Natural Groove’ is een mooie laid back smooth jazzsong, gevolgd door de al even mooie titeltrack. ‘Loose With Your Words’ klinkt wat meer funky, en ‘My Side of the Mountain’ swingt de pan uit. De liveversie van ‘Never Make Your Move too Soon’ laat Abe’s krachtige soulstem horen, waarna de ballade ‘Said What You Said’ volgt. Funk komt weer aan de orde met ‘Too Much this – Not Enough that’. Vervolgens gaat het tempo naar beneden met de soulballade ‘Us in Them’, en de afsluiter is het voormelde ‘When God’s in the Music’, een prachtnummer!

Dit is dan ook voor mij een zeer leuke ontdekking, en zal zowel smooth jazz als soulfans bevallen!

Patrick Van de Wiele (4½)

Artur Bayramgalin presenteert ‘Smooth Reboot’, een instrumentale EP met 4 tracks die de tijdloze elegantie van smooth jazz naadloos combineert met de moderne, gestage puls van chill house. De kern wordt gevormd door een boeiende dialoog tussen fluweelzachte saxofoonmelodieën en meesterlijk gitaarspel van gitarist Artur Bayramgalin, wiens prachtige improvisaties een laag van bezielende diepte en technische virtuositeit aan elke track toevoegen.

Het is de perfecte soundscape voor een stijlvolle lounge, een geconcentreerde werksessie met momentum, of een opbeurend moment van persoonlijke ontsnapping.

De single ‘Fly With Me’ van gitarist en componist Artur Bayramgalin is de perfecte soundtrack om in een goed humeur op te stijgen. Deze instrumentale track combineert op meesterlijke wijze de warme, melodische esthetiek van smooth jazz met de lichte, eigentijdse puls van chill house.

‘Fly With Me’ is muziek voor momenten waarop je even wilt ontsnappen: of het nu gaat om geconcentreerd werken, een nachtelijke autorit door de stad of ontspannen na een lange dag. Elegant, helder en ongelooflijk melodieus, zal deze track je opvrolijken en in je geheugen blijven hangen dankzij de memorabele gitaarpartijen en het aanstekelijke saxofoonthema.

Patrick Van de Wiele (4)

Achter het Chronotope Project gaat de Amerikaan Jeffrey Ericson Allen uit Oregon schuil. Jeffrey is een componist, cellist en artiest in elektronische muziek, wiens werk een brug slaat tussen klassieke, akoestische en experimentele tradities. Via Chronotope Project creëert hij meeslepende soundscapes die de eenheid van tijd en ruimte onderzoeken en luisteraars een diep introspectieve ervaring bieden. Dit is meteen zijn zevende release on het Award winnende Spotted Peccary Music label.

‘Kaleidoscope’ is gecomponeerd als een sonische autobiografie van Allens creatieve reis en omvat een breed scala aan muziekstijlen: meditatieve Ambient-kunstmuziek, impressionistische jazz, nouveau-raga, klassiek en postklassiek minimalisme. Textura Magazine beschreef hem als "een hedendaagse klankschilder die met kop en schouders boven anderen in het veld uitsteekt."

"Ik maak geen muziek voor vermaak of afleiding – of voor iets anders dan de essentie ervan," reflecteert Allen. "Ik begin met de premisse dat het muzikale idee al bestaat, wachtend om ontdekt te worden in plaats van geconstrueerd. Mijn doel is om die essentie te onthullen – om iets te maken dat aanvoelt als ontdekt, niet als gemaakt. Het is alsof je wakker wordt uit een levendige droom, de beelden nog vers, en je haast je om ze vast te leggen voordat ze vervagen. Dan begint het werk: het vormgeven, modelleren, het naar een geheel leiden. Wanneer een stuk zich plotseling als vanzelf vormt, en ik er met verwondering naar kan luisteren – Wie, of wat, heeft dat gemaakt? – dan weet ik dat ik die essentie heb geraakt."

En de single ‘Ariadne’s Thread’ (ja de vrouw die Theseus hielp om de weg in het labyrint in Knossos te vinden, en aldus de Minotaurus te doden) opent dat album.

Het album is aldus een diep persoonlijk en onderdompelend werk. Noem het een sonische autobiografie, die 4 decennia van creatieve exploratie reflecteert, en die moeilijk in een genre te vatten is.

Patrick Van de Wiele (4)

KmAndras is het muziekproject van de in Boedapest gevestigde scenarioschrijver & componist András Kovács M. Hij richt zich op hedendaagse elektronische composities die filmische verhalen vertellen combineren met retro-futuristisch geluidsontwerp. Zijn werk bevindt zich op het snijvlak van vintage synthesizer-esthetiek en moderne instrumentale verhalen, vaak opgevat als imaginaire soundtracks voor niet-bestaande films.

De artistieke identiteit van KmAndras is stevig geworteld in de gouden eeuw van elektronische pioniers, met een aanzienlijke invloed van de melodische texturen van Vangelis, Jean-Michel Jarre en Ennio Morricone, naast de progressieve structuren van Mike Oldfield, Pink Floyd en het Franse elektronische duo Air.

Zijn discografie wordt gekenmerkt door een streven naar thematische consistentie en hoogwaardige productie. Opvallende releases zijn onder andere het eerbetoonstuk ’Farewell, Mr. Papathanassiou’ en het door cultfilms geïnspireerde ’Oscillation Overthruster’. Een terugkerend motief in zijn werk is de integratie van de visuele cultuur van de jaren 70 en 80. Zo gebruikt het nummer ’No Escape’ bijvoorbeeld vocoder-vocalen als eerbetoon aan de animaties van René Laloux. Meer omvangrijke projecten, zoals de nieuwe EP ’Tales from Deep Space’, zijn gestructureerd als originele soundtracks voor fictieve vintage ruimtedocumentaires, waarmee effectief de kloof tussen stedelijke melancholie en kosmische uitgestrektheid wordt overbrugd.

KmAndras verwerpt de conventies van functionele achtergrondmuziek en richt zich op weloverwogen composities die de nadruk leggen op sfeer en narratieve diepgang, waarmee hij zijn oeuvre positioneert binnen de traditie van serieuze elektronische en filmische kunst.

De EP ’Tales From Deep Space’ is een driedelige sonische reis geïnspireerd door vintage ruimtevaartdocumentaires, de esthetiek van vroege sciencefiction en dat onmiskenbare gevoel van menselijke nieuwsgierigheid naar het onbekende.

Het titelnummer roept de sfeer op van kosmische documentaires uit de jaren 70: lange shots van sterrenstelsels en sterrenstof, langzame reizen door diepe leegtes en analoge minimalistische texturen. Deze track  is geïnspireerd op ruimtevaartdocumentaires uit de jaren 70, met hun geanimeerde wetenschappelijke diagrammen, educatieve illustraties en speculatieve visies op de ruimte. Het was dan ook vanzelfsprekend om de track te combineren met beelden uit hetzelfde tijdperk. Dat bracht hem bij ‘Universe’ (1976), een NASA-film waarvan de beelden direct een kosmische sfeer van die tijd oproepen en subtiel aansluiten bij de vintage klanken, analoge texturen en zwevende atmosfeer van de track.

‘Age of Discovery’ slaat een meer energieke toon aan en vangt het optimisme en de dynamiek van toekomstige pioniers die ooit de Melkweg zullen verkennen. Dit nummer kanaliseert het vooruitstrevende optimisme en de gedurfde energie van de vroege sciencefictionverbeelding, een mix van oprechte ambitie en doe-het-zelf-vindingrijkheid die te vinden was in genrefilms lang voordat CGI en blockbusterbudgetten bestonden. Als visuele begeleiding koos hij voor ‘The Man Who Saved the World’ (oorspronkelijk ‘Dünyayı Kurtaran Adam’, 1982), een Turks sciencefictionavontuur dat in het Westen bekendstaat als "de Turkse Star Wars". Het is geen ruimtedocumentaire, maar een wilde, low-budget mashup die beelden en effecten leent van klassieke sciencefiction en deze omvormt tot iets unieks, ongeremds en onvergetelijks.

Het afsluitende nummer, ‘Reverie in Light’, richt zich naar binnen en is een eerbetoon aan dromers en denkers die doorbraken bereiken in een staat die dicht bij meditatie ligt, waar de verbeelding nieuw terrein verlicht. Deze track is een sonische reis naar dat schemergebied van het bewustzijn – een meditatieve staat waarin de meest briljante uitvindingen eerst worden bedacht voordat ze vorm krijgen. Als visuele begeleiding koos hij voor een waar cinematografisch wonder uit het vroege wetenschapsonderwijs: de stomme film ‘Our Heavenly Bodies’ (oorspronkelijk ‘Wunder der Schöpfung’, 1925), een adembenemende verkenning van de kosmos zoals die bijna een eeuw geleden werd begrepen. Dit adembenemende werk combineert feitelijke astronomie met een dromerige verbeelding en brengt de groeiende kennis van de mensheid over het zonnestelsel, de sterren en onze plaats daarin in kaart – alles door middel van inventieve visuele verhalen en vroege speciale effecten die tot op de dag van vandaag nog steeds boeien. Het fragment dat KmAndras heeft gekozen, is een eerbetoon aan Galileo Galilei, een pionier wiens telescopische waarnemingen de astronomie hebben getransformeerd.

Drie mooie synthesizertracks dus, die je toelaten om vrij mee te drijven, zowel naar de inner als als de outer space.

Patrick Van de Wiele (4)

Hatar is een in Kroatië gevestigde artiest die in 2009 debuteerde als autodidact muziekproducer. In 2011 bracht hij zijn eerste nummer uit op Beatality Records. Later ontdekte hij de lounge/nu-jazzstijl, waarin hij zichzelf en zijn liefde voor muziek vond, wat hem een geheel nieuwe richting op stuurde.

Hij werd vervolgens opgemerkt door het muzieklabel Lemongrassmusic, dat hem verder promootte. Zijn nummer ‘Purple Shell’ bereikte nummer 40 in de top 100 van loungetracks en werd zelfs geselecteerd voor de compilatie-cd "Café Solaire" van Soul Star Records in 2017.

Volledig toegewijd aan zijn muziek, bleef Vedran Hatar produceren en besloot hij zijn allereerste album uit te brengen. Het album heet ‘In Sight’ en wordt uitgebracht bij Lemongrassmusic. Het is geïnspireerd door jazz, soul, chillhop en vele andere genres.

‘Evade’ is zijn nieuwe EP met 3 elektronische nummers die een vloeiende sounddesign combineert met energieke, op nu-jazz geïnspireerde drums. De EP opent met ‘Steam’ – een relaxte introductie die meteen een ontspannen groove neerzet. De reis gaat verder met ‘Evade’, het dromerige middelpunt vol vreugde, vloeiende texturen en gloeiende melodieën. De EP sluit af met ‘Lost’, een opbeurend slotnummer dat de luisteraar met een goed gevoel achterlaat. Samen biedt de EP een warme, meeslepende ontsnapping met zowel sfeer als dynamiek.

Patrick Van de Wiele (3½)

Glint is het soloproject van de Duitse muzikant en producer Martin Stehl. Zijn muziek combineert elementen van deep house, chill-out en Ambient tot sfeervolle, melodische instrumentale stukken.

Zijn muzikale carrière begon in de jaren 90 met het produceren van pop- en housemuziek. In die tijd was hij ook betrokken bij projecten van producer Frank Farian, waaronder internationaal succesvolle acts zoals La Bouche en No Mercy. Daarnaast produceerde hij house-remixen voor artiesten als Gloria Gaynor, Jocelyn Brown, Niki Haris en vele anderen.

De laatste jaren heeft Glint zich steeds meer gericht op filmische instrumentale soundscapes. Zijn muziek combineert warme melodieën, organische texturen en moderne elektronische productie tot een elegante en meeslepende geluidsstijl.

Zijn debuutalbum ‘Estival Arvo’ werd in 2019 uitgebracht op het Duitse label Sine Music en bereikte nummer 12 in de iTunes Electronic Charts. Het album werd ook genomineerd voor de Schallwelle Award voor elektronische muziek, waar Glint de tweede plaats behaalde in de categorie "Ontdekking". Met zijn tweede album ‘Human’ (2021) breidde hij zijn geluid uit door invloeden uit wereldmuziek en organische percussie te verwerken. In 2025 bracht Glint het instrumentale album ‘The Beginning’ uit, waarin elektronische grooves werden gecombineerd met ruimtelijke, atmosferische soundscapes.

Zijn nieuwste album ‘Hope’ (2026) zet deze lijn voort en introduceert emotionele pianocomposities naast zijn kenmerkende elektronische texturen, wat resulteert in een rijke en sfeervolle luisterervaring tussen Ambient, chill-out en melodische elektronica.

Op 27 maart 2026 brengt Sine Music dit nieuwe album van muzikant en producer Glint uit. Het album bevat negen nummers en zal verkrijgbaar zijn in alle bekende downloadwinkels en streamingdiensten.

Met zijn vierde studioalbum creëert Glint een fijn afgestemd klanklandschap tussen Ambient, subtiele elektronica en – voor het eerst – pianocomposities. Negen nummers vormen een werk dat ingetogen lijkt en juist daardoor aan diepte wint.

Het tweede nummer van het album, ‘Hope’, staat centraal. Een stuk dat de essentie van het album belichaamt: kalm, melodisch, bijna fragiel en toch vol innerlijke kracht. Het is muziek die niet opdringt, maar draagt. De twee afsluitende nummers ‘One World” en ‘News from the End’ laten met name een nieuwe kant zien. Hier neemt de piano de hoofdrol op zich: neoklassiek, filmisch, helder. De stukken lijken open denkruimtes en verlenen het album een ontroerende intimiteit die nog nooit eerder in Glints werk te horen was.

Daarentegen zijn er drie fijn gestructureerde elektronische tracks met een subtiele beat die het album een ingetogen dynamiek geven zonder de rust te verstoren. Het geluid blijft organisch, warm en bewust ingetogen.

‘Hope’ beweegt zich aldus tussen melancholie en vertrouwen. Het is een album voor stille momenten, voor reflectie, voor diepgang, voor het vertrouwen dat zelfs in moeilijke tijden iets goeds mogelijk blijft. Een ingetogen maar krachtige boodschap.

Patrick Van de Wiele (4)

De Britse band Level 42 kernt iedereen wel, denk ik. Level 42 werd eind jaren 70 opgericht als jazzfusionband, voordat ze zich toelegden op dancerock, waar ze het meest bekend om zouden worden. De eerste single van de band, 'Love Meeting Love', werd in 1980 uitgebracht en oogstte veel lof van de critici. Dit leidde tot het debuutalbum, het zelfgetitelde ‘Level 42’, dat de top 20 van de hitlijsten bereikte. Gedurende de jaren 80 bracht de band talloze albums uit en toerde regelmatig, waarmee ze een grote en toegewijde fanbase opbouwden.

Nu heeft Cherry Red Records een box uitgebracht met daarin alle albums, die de band tussen 2001 en 2020 afleverde, in hun originele glorie. De box werd samengesteld in samenwerking met Level 42 en bandexperts Paul Waller en Simon Carson. Die bevat o.a. het album 'Retroglide' en de EP 'Sirens', evenals akoestische versies van de bekende nummers van de band en een overvloed aan remixes, B-sides en zeldzame nummers.

De “liner notes” zijn van de hand van Daryl Easlea van Record Collector, die sprak met huidige en voormalige bandleden. De schijfjes zitten verpakt in een stevige doos voor 7 cd's en een boekje met een volledige trackbeschrijving en zeldzame memorabilia.

De band is momenteel bezig met een grote tournee en is volledig betrokken bij de release van deze boxset.

Een aanrader voor fans van deze band!

Patrick Van de Wiele (4)

Met ‘Chill Vision’ nodigt de Italiaanse producer Gian Delly de luisteraar uit in een wereld waar zachte pulsen, gloeiende harmonieën en kristalheldere beats samenkomen als licht op water.

Zijn kenmerkende mix van chill-out en elektronica ontvouwt zich over acht stralende tracks – elk een vignet van kalme intensiteit, geschilderd met glinsterende synthesizers en stille emotionele diepte.

Dit album voelt als een stap in een privé-droomlandschap: warm, tastbaar en eindeloos uitgestrekt. Gian Delly vormt geluid zoals een schilder kleur vormt – met subtiele kleurschakeringen, delicate contrasten en een gevoel van verwondering dat lang blijft hangen nadat de laatste noot is weggeëbd.

‘Chill Vision’ is een album gemaakt voor autoritten in de late uurtjes, rustige ochtenden en elk moment waarop de wereld behoefte heeft aan verzachting. Gian Delly vangt de essentie van chill-out met elegantie, ingetogenheid en een dromerige gevoeligheid die deze release werkelijk onvergetelijk maakt.

Noemenswaarde singles zijn: de openingstrack ‘LoFM’, een zijdezachte, langzame groove die gloeit als neon in de nacht. Zachte baslijnen en zwevende pads creëren een magnetische rust en trekken je mee in het serene universum van het album. Verder nog ‘Cold Shower’, een koele, verfrissende elektronische muziek die op de huid glinstert. Scherpe ritmes en ijzige texturen botsen met warme ondertonen en zorgen voor een gevoel dat zowel verkwikkend als diep rustgevend is. En ook nog ‘Light Morning’, een zonsopgang in geluid. Zachte melodieën stijgen op als het eerste daglicht door een open raam en brengen hoop, helderheid en een stille, gouden warmte met zich mee.

Patrick Van de Wiele (4)

Nick Stefanacci is een dynamische pop/jazz-saxofonist, componist, producer, muziekdocent en filantroop wiens carrière al sinds zijn tiende levensjaar wereldwijd publiek boeit. Op zijn zestiende leidde zijn uitzonderlijke talent tot een cruciale samenwerking met gitarist Derek Trucks, waarmee een carrière van meer dan twee decennia van start ging. Nick heeft opgetreden met een eclectische reeks artiesten, waaronder Latin Grammy-winnaars Diamante Eléctrico, trompettist Cindy Bradley, Modern Drummer Hall of Fame-lid Bernard "Pretty" Purdie, Motown-legendes The Four Tops, hiphopicoon Ja Rule en rap-metalpioniers Dog Eat Dog – waarmee hij een zeldzaam vermogen demonstreert om naadloos tussen genres te bewegen.

Zijn werk was te zien op de nationale Tv als de saxofonist in de laatste aflevering van NBC's ‘Lipstick Jungle’, samen met Brooke Shields, en hij was de hoofdact op grote evenementen zoals het vuurwerk van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsdag in New York en de nationaal uitgezonden Macy's Thanksgiving Day Parade. In 2026 beleeft Nick een mijlpaaljaar met een internationaal optreden op het Madrid Spring Festival en de release van zijn langverwachte album ‘Right Here, Right Now’, met samenwerkingen met topartiesten als Tony Lindsay en Miles Gilderdale.

Opener ‘Get Right Up’ klinkt funky met wat rap, en iets verder staat Santana’s ‘Oye Comó Va’ in samenwerking met Tony Lindsay en Miles Gilderdale. De titeltrack volgt met een funky ondertoon, en ‘Lullaby’ is een instrumentaal slaapliedje. ‘Uptown Hustle’ is weerom funky, en de afsluiter ‘Después del Atardecer’ is een romantische Latin song.

Een leuke ontdekking vol met poppy jazzmuziek.

Patrick Van de Wiele (4)

Fabio Puglisi is een gerenommeerd muzikant en producer, vooral bekend als lid van Soul Basement. Sinds zijn internationale doorbraak in 1997 heeft hij critici en publiek keer op keer weten te betoveren met zijn muziek. Met zijn muzikale mentoren als kompas, blijft Fabio de grenzen tussen muziekgenres succesvol vervagen, gedreven door zijn liefde voor het contact met publiek over de hele wereld en de pure vreugde van het creëren.

The Park Avenue Experience is een live trio dat momenteel door Europa toert en hoopt binnenkort ook door de VS te toeren.

Fabio herinnert ons er vaak aan dat alles één is en dat er geen barrières of scheidingen bestaan. Met dit fundamentele – en meest essentiële – besef in gedachten, verkent The Park Avenue Experience het gebied waar jazz de urban grooves van hiphop ontmoet, en de zachte, vloeiende elektronische muziek. Met dankbaarheid en respect voor de vele genres en talen, hier is The Park Avenue Experience voor deze tijd.

Dit nieuwe album onthult een sonische reis door time en soul, want The Park Avenue Experience staat klaar om luisteraars wereldwijd te betoveren met hun langverwachte nieuwe album, ‘Diário’. Met 10 gloednieuwe nummers vol onweerstaanbare grooves is ‘Diário’ een meesterwerk in muzikale storytelling, een levendig tapijt van jazz, funk en MPB, samengeweven met onmiskenbare energie en passie.

Van de aanstekelijke swing van opener ‘Esperança’ tot de saudade van ‘Talvez’, elk nummer op ‘Diário’ nodigt luisteraars uit in een wereld waar ritme de boventoon voert. Het album combineert moeiteloos rijke instrumentatie, weelderige harmonieën en aanstekelijke beats, waarmee The Park Avenue Experience eens te meer bewijst waarom ze aan de top van de hedendaagse groovemuziek blijven staan.

Fabio benadrukt graag dat de meeste nummers op dit nieuwe album sterk geïnspireerd zijn door de urgentie en het fundamentele belang van het beschermen van de schoonheid van onze planeet, en in het bijzonder het groen en de natuur in het algemeen.

"Diário is ook een liefdesbrief aan beweging, aan die momenten waarop muziek je lichaam in zijn greep krijgt en je niet meer loslaat", zegt Fabio. "Ik wilde iets meeslepends creëren, een album dat van de eerste tot de laatste noot levendig aanvoelt."

Stel u voor dat u een mengeling van jazz, funk en MPB hoort, maar dan in een smooth jazz sfeertje. Het is dan ook een mooi, sfeervol album geworden, met aangename muziek.

Patrick Van de Wiele (4)

Met het album ‘Colors’ onthult producer Roland Voss (alias Lemongrass) een levendige collectie van 10 lo-fi chill-nummers – elk een tint op een steeds veranderend klanklandschap. Dit album voelt als een langzame uitademing na een lange dag, een zachte onderdompeling in een wereld waar melodieën vloeien als waterverf en ritmes bewegen als een stille hartslag.

De meest opvallende singles van het album zijn ‘Love Land’ – een tedere uitnodiging tot warmte en sereniteit, een plek waar genegenheid zijn ritme vindt en melodieën lijken te ademen. Het stralende ‘Yellow Magic’ volgt, helder en moeiteloos, glinsterend van gouden optimisme en een zachte, nostalgische charme.

‘On The Road’ is als een briesje van vrijheid en vooruitgang – ramen open, eindeloze horizon voor je. ‘Funky Island’ barst van de speelsheid – een zonnige groove vol ritme en zorgeloze vreugde. ‘Smooth Days’ sluit de cirkel – een ode aan stilte en tevredenheid, waar alle kleuren samensmelten tot rust.

Met een mix van organische texturen, zachte beats en bezielende warmte is ‘Colors’ een levendig klanklandschap om tot rust te komen en te dromen – een tedere herinnering dat vrede, net als muziek, vele tinten kan aannemen.

Elk nummer voegt een nieuwe tint toe aan het geheel – samen vormen ze een stralend muzikaal landschap voor reflectie, ontspanning en rustig genot.

Patrick Van de Wiele (4)

‘Hopes and Dreams’ is de titel van deze gloednieuwe compilatiereeks, die op 20 maart 2026 verschijnt. Deze nieuwe reeks is geïnspireerd op de muziekselectie van ‘Praise Poems’, niet alleen qua obscuriteit, maar ook qua genialiteit. Vergelijkbaar, maar allesbehalve een slechte kopie, ligt de focus op zeldzame grooves uit de jaren 70.

Het album bevat echte rariteiten die absoluut meer aandacht verdienen. Neem bijvoorbeeld de opener ‘Excuse Me Friend’ van de Guamse band Frankie & the Karter’s Peanut Organization. De protagonist komt van Guam, een klein eiland in de westelijke Stille Oceaan, zo'n 5000 km ten noorden van Australië. En ik vind dat zijn stem een beetje op die van wijlen David Bowie lijkt. Het eerder onuitgegeven nummer ‘Back In Time’ is afkomstig van een acetaten persing. Voor zover wij weten, is dit het enige bestaande exemplaar. Easy zowel als Carrie Chaplin & Mark Perron verrassen ons met lichte folk soul, en fans van Terry Callier zullen zeker genieten van de volgende nummers. Family Progression, Brandy en Benito Hodge voegen een vleugje jazz toe aan de soul. Overigens was de co-producer van ‘Loving You’ niemand minder dan Hubert Eaves III, die in de jaren 80 deel uitmaakte van het electro-funkduo D-Train en diverse hits scoorde in de Billboard Dance- en R&B-hitlijsten.

Een beetje psychrock of psychsoul mag ook niet ontbreken. De overige nummers van Godspeed, Reflection, Sons of Jubal, The ThreeO en John Laughter & the Third Generation vallen waarschijnlijk in deze categorie. Ze zijn stuk voor stuk extreem zeldzaam en tegelijkertijd magnifiek. Bij de eerste noten van ‘She Who Stands Beside Me’ denk je onvermijdelijk aan Portishead, voordat je onverwacht verrast wordt door de brute stemmingswisseling van het nummer. En met ‘By The Sea’ presenteren we met trots nog een eerder onuitgebracht nummer.

Deze compilatie markeert het begin van een nieuwe ontdekkingsreis door de muziekgeschiedenis van de jaren 70, waarvan we hopen dat die net zo succesvol zal zijn als zijn voorganger, ‘Praise Poems’. Samengesteld door labelbaas en Dj Tobias Kirmayer. En het tweede deel is overigens al in de maak!

Patrick Van de Wiele (4)

Deze gezamenlijke release van twee getalenteerde Russische artiesten vertegenwoordigt een unieke fusie van genres, resulterend in een harmonieuze mix van hiphop, elektronische muziek en zachte jazzmotieven. Elke compositie is een rijke reis, waarin ritmische beats en synthesizers samensmelten met subtiele jazzimprovisaties en sfeervolle elektronica.

Deze mix biedt de luisteraar een frisse en veelzijdige muzikale ervaring, waarbij de meesterlijke beheersing van beide artiesten van de kunst van het verkennen van nieuwe geluiden centraal staat. Deze EP met 3 tracks is een ware manifestatie van de symbiose van creatieve ideeën en genre-grenzen, en creëert een sfeer die doet denken aan zowel straatjamsessies als futuristische muzikale experimenten.

Hun muziek is erg melodieus en opgewekt.

Patrick Van de Wiele (4)

Byron Metcalf is een baanbrekende Amerikaanse componist en percussionist, bekend om zijn meeslepende werk in tribale, Ambient en rituele soundscapes. Hij put inspiratie uit oude ritmes, inheemse instrumenten en diepgaande luisterpraktijken, en zijn muziek wordt vaak omschreven als ceremonieel – ontworpen om veranderde bewustzijnstoestanden op te wekken, innerlijke landschappen te ontwaken en luisteraars opnieuw te verbinden met een oeroude, levende puls. Zijn samenwerkingen bestrijken de werelden van Ambient, wereldmuziek en op bewustzijn gerichte geluidskunst. Byron is een bekende naam in de Ambient- en ritual soundscape-gemeenschap en heeft uitgebreid samengewerkt met Steve Roach.

Billy Denk is een Amerikaanse synthesizer- en gitarist in elektronische en ambientmuziek, wiens werk organische texturen, ruimtelijke atmosferen en intuïtief ritme combineert. Zijn composities, die meer gericht zijn op stemming en resonantie dan op conventie, benadrukken flow, vibratie en emotionele aanwezigheid, waardoor geluidsomgevingen ontstaan ​​die zowel elementair als expansief aanvoelen. Denks muziek nodigt luisteraars uit in een contemplatieve ruimte waar ritme en atmosfeer samensmelten tot een gedeelde, levende ervaring. Billy Denk is ook bekend van zijn werk met Wayfarer Records en brengt zijn complementaire atmosferische elektronische benadering in het project.

Op 20 februari jl. is hun gezamenlijk debuutalbum uitgebracht. Het album met acht nummers, opgenomen tussen Prescott Valley, Arizona en Woodstock, Illinois, combineert diepe tribale percussie, tranceachtige ritmes, bewerkte gitaren en weidse Ambient texturen – muziek bedoeld voor meeslepende luisterervaringen, late-night programmering en contemplatieve sets. Byron bespeelt daarop diverse frametrommels, Buffalo-trommels, Grandfather-trommel, udu, rammelaars en shakers, spirit breath (opgenomen in ‘The Lair’, Prescott Valley, Arizona). Billy bespeelt synthesizers, bewerkte gitaren, elektronische percussie en soundscapes (opgenomen in ‘denkhaus’, Woodstock, Illinois).

Dit album is aldus een mengeling van Ambient en tribal, en werkt zowel transcendent als zielsverrijkend. Zowel uiterst geschikt voor “outer” als voor “inner space”.

Patrick Van de Wiele (4)

‘Road to Mandalay’ is het vijfde album van het Hamburgse soulcollectief Angels Of Libra, geproduceerd door Dennis Rux (Hamburg Spinners) en mede geschreven door Hans-Christian Stephan (Meute). Het album bevat zang van Nathan Johnson en Sarife, begeleid door weelderige arrangementen met strijkers en blazers, diepe grooves en een filmische productie, waarbij vintage soulmuziek in balans is met een eigentijdse flair.

Deze cd is deels geïnspireerd door Rudyard Kipling’s gedicht ‘Mandalay’ uit 1890. Eerder verschenen er al 3 singles uit, en dat waren het dansbare ‘Put Your Love on Me’, ‘Lie to Me’ en het uptemponummer ‘Ain’t no Lovin’’. Johnson is de meest voorkomende stem op het album, gevolgd door de opkomende neo-soulartiest Sarife. Zij zingt bijvoorbeeld het door Northern soul geïnspireerde ‘Baby When You Hold Me’. Ook gaat ze in duet met Johnson op de soulvolle Beatles cover ‘This Boy’. Maar ‘I Fell in Love’ bevalt me ook best. Swingen doet ‘Never Say never’, terwijl ‘Man on the Run’ wat funky klinkt. De titeltrack gaat dan weer de soul/blues richting uit.

Een analoge soul-odyssee dus met 12 nummers die het klassieke met het hedendaagse verbindt, en vintage warmte combineert met emotionele verhalen…

Patrick Van de Wiele (4)

‘Continuance’ (The state of remaining in existence) is een verzameling van vijf composities die de momenten verkennen waarop iemand op de rand van de afgrond van het leven staat, en de strijd tussen het verlangen om terug te keren naar het vertrouwde en de drang om vooruit te gaan. Met exotische instrumenten vermengd met sfeervolle synthesizers, is deze melodische collectie een diepgaande luisterervaring en een inkijkje in de overpeinzingen van de Amerikaanse artiest Cass Anawaty over de gemoedstoestand in die cruciale momenten. Luisteraars zullen ‘Patience My Friend’ wellicht herkennen als een cover van Patrick O'Hearns compositie, oorspronkelijk uitgebracht op zijn album ‘Metaphor’ in 1996.

Cass Anawaty is een multi-instrumentalist, componist, producer en bekroond geluidstechnicus. Hij begon zijn muzikale carrière als drummer, maar omarmde al snel de akoestische gitaar als zijn belangrijkste instrument en studeerde klassieke techniek tijdens zijn studie. Hij raakte gefascineerd door de wereld van alternatieve stemmingen voor stalen snaren en volgde masterclasses bij Alex DeGrassi.

Tijdens zijn verblijf in Noord-Californië begon hij flamencogitaar te studeren bij Mark Taylor. Na zijn verhuizing naar Portland, Oregon, studeerde hij jazztheorie bij de gerenommeerde gitaarleraar Don Latarski. Als kind van de jaren '80 voelde hij zich altijd aangetrokken tot de avontuurlijke synthesizerklanken van zijn jeugd en begon hij te experimenteren met sounddesign in een muzikale context. Hij is ook een begenadigd bassist en speelt met de internationaal bekende New Age-bands Majestica en 2002. Hij bracht twee albums uit met ‘Anawaty/Russell’ die lovende kritieken ontvingen.

Cass is eigenaar en exploitant van Sonoran Music in Scottsdale, Arizona, waar hij diensten levert op het gebied van audio en audioproductie. Zijn werk heeft noteringen behaald in de Billboard-hitlijsten en diverse indie-hitlijsten in verschillende genres.

Op deze EP bespeelt hij gitaren, synthesizers, drums en programmeerde de percussie. Je kan deze EP onderbrengen bij chill-out en Ambient.

Patrick Van de Wiele (4)

De soulster Kylie Auldist uit Melbourne, een ware krachtpatser in de soulwereld, brengt het album ‘Hybrid’ uit. Dit verbluffende album, naast haar uitgebreide werk met The Bamboos, is haar zesde soloalbum. Als een van Australië's meest herkenbare soulstemmen heeft Auldist een carrière opgebouwd met warmte, eerlijkheid en groove – en ‘Hybrid’ laat haar op het hoogtepunt van haar creatieve kunnen zien. De nummers glijden moeiteloos tussen soul, moderne R&B-texturen en funk uit de jaren 80, maar de kern van het album wordt gevormd door de kracht en aanwezigheid van Auldists stem. ‘Hybrid’ is ontwikkeld met een vertrouwde groep muzikanten waarmee ze de afgelopen tien jaar heeft samengewerkt en leunt sterk op hun live-chemie en diepe muzikale connectie. In plaats van nummers stukje voor stukje in de studio op te bouwen, omarmt de plaat gevoel, spontaniteit en dialoog tussen de muzikanten – het geluid van muzikanten die elkaar kennen en inspireren. De tien nummers combineren analoge warmte met hedendaagse productie, wat resulteert in nummers die zowel tijdloos aanvoelen als stevig geworteld zijn in het heden. Met ‘Hybrid’ verleggen Auldist en haar band de grenzen van wat soul kan zijn: openhartig, ritmisch en onbeschaamd authentiek. Het album weerspiegelt een artiest die zich volledig op haar gemak voelt in haar eigen vel, niet bang is om grenzen te vervagen en gevoel boven formules te verkiezen. Als derde hoofdstuk in een oeuvre dat ook ‘Family Tree’ en ‘This Is What Happiness Looks Like’ omvat, herinnert ‘Hybrid’ ons eraan dat soul niet zomaar een genre is, maar een gesprek – en Kylie Auldist blijft een van de meest boeiende stemmen daarin: ze experimenteert nog steeds, evolueert nog steeds en heeft nog steeds plezier.

Op het leuke midtempo nummer ‘Close to You’ zingt thndo mee.

Het album klinkt echt goed, en zal soulfans zeker bevallen!

Patrick Van de Wiele (4)

Smith & Liddle zijn twee jonge artiesten uit het noorden van het Verenigd Koninkrijk die nog nooit in de woestijn zijn geweest en wier bestaan ​​in de jaren 70 nog ver van de horizon lag. Toch zou hun muziek niet misstaan ​​hebben op de radio, in een Cadillac die destijds door de Californische woestijn reed.

‘Songs For The Desert’ is hun debuutalbum, een verzameling geweldige liedjes, prachtige harmonieën en fantastisch muzikantschap, met een flinke dosis nostalgie naar een van de beste tijdperken ooit. Deze nummers ontstonden tijdens een van de natste jaren in hun geboorteplaats, een periode waarin het duo via hun muziek kon ontsnappen aan de realiteit en droomde van een reis naar Californië, een tijd waarin de muziekscene daar varieerde van legendarische sterren als Laurel Canyon tot softrockiconen als Fleetwood Mac en The Doobie Brothers.

Elizabeth Liddle en Billy Smith groeiden op in kleine dorpjes op zo'n 40 kilometer afstand van elkaar, maar ontmoetten elkaar pas jaren later toen Billy op zoek was naar een zanger. De klik tussen de twee was er meteen, en in de loop der tijd ontwikkelden hun verweven muzikale gevoeligheden zich tot iets unieks. Na jarenlang platen met elkaar te hebben uitgewisseld en een bijzondere muzikale band te hebben opgebouwd, werkten Smith & Liddle samen met producer Josh Ingledew aan negen nummers die softrock, West Coast soul en beats uit de jaren 60 combineren. Het resultaat was dit debuutalbum, dat eind oktober vorig jaar uitgebracht werd.

Patrick Van de Wiele (3½)

De in Nieuw-Zeeland geboren en in Melbourne woonachtige Lance Ferguson is producer, songwriter, gitarist, dj en artiest. Hij verdeelt zijn tijd tussen het leiden van The Bamboos, de toonaangevende soul/funkband van Australië, het uitbrengen van muziek met zijn projecten Menagerie, Rare Groove Spectrum en Machines Always Win, en het leveren van zijn productie-, songwriting- en gitaarvaardigheden aan talloze artiesten. Hij heeft 45 volledige albums en meer dan 100 singles en remixes geproduceerd voor labels zoals Atlantic, Universal, Warner, BMG, Sony, Tru Thoughts (VK), Ubiquity (VS), Inertia (Australië), Freestyle (VK) en zijn eigen label Pacific Theatre. Lance is genomineerd voor zeven Aria Awards en drie APRA Music Awards.

In 2016 verwierf Fergusons talent als songwriter, tekstschrijver en gitaarvirtuoos wereldwijde erkenning met het nummer 'This Girl' van Kungs vs Cookin' On 3 Burners. Het nummer bereikte de top vijf in 29 landen en stond in 10 landen op nummer één. Het behaalde de status van Diamond, Multi-Platinum, Platinum en Gold in 11 landen, waaronder de VS, het VK, Frankrijk en Duitsland. Het nummer is inmiddels 1,29 miljard keer gestreamd op Spotify en 545 miljoen keer bekeken op YouTube.

Zijn nieuwste album van vorig jaar is een soulvolle reis met livebandopnames van klassiekers en rariteiten in funk, jazz, Latin, soul en meer, waarbij hij de drang om zeldzame platen te vinden combineert met moderne studiotechnieken. Na de singles ‘Could Heaven Ever Be Like This’, een levendige herinterpretatie van Idris Muhammads jazz-funknummer uit 1977, ‘Dominoes’, een gedurfde versie van Jungles cultnummer, en een rijke herinterpretatie van Billie Eilish' ‘My Future’ met de Australische soul- en jazzzangeres Rita Satch, omvat het album obscure Australische jazz-funk uit de jaren '70, bigband soulbreaks, Latin-fusionklassiekers en funkbewerkingen uit de gouden eeuw, waarbij elk nummer is gefilterd door Lances diepgaande muzikale vocabulaire en intuïtieve gehoor. “Een belangrijk onderdeel van deze serie is het eren van de originelen en tegelijkertijd een nieuwe invalshoek vinden. Je moet respectvol zijn, maar ook inventief”, legt hij uit.

Het centrale nummer van het album, ‘Losalamitoslatinfunklovesong’, vat de kern van de Rare Groove Spectrum-filosofie samen: radicale herinterpretatie met diep respect. “Ik wilde Gene Harris’ Latin-fusion nummer altijd al eens herinterpreteren als een pure bossanova. De zangpartij neigt zelfs naar een Brasil ‘66-vibe, wat er volgens mij perfect bij past”, vervolgt Lance.

Een van de meest ambitieuze producties op het album, ‘Runnin’’, laat Lance de breedbeeldsound van Earth, Wind & Fire nabootsen, met een rijk gelaagd arrangement dat meer studiotijd in beslag nam dan welk ander nummer dan ook. Op ‘Fourty Days’ herinterpreteert hij Billy Brooks’ jazz-funkklassieker, die beroemd is geworden door de sample van A Tribe Called Quest, en voegt een volle, filmische blazerssectie toe die de grootsheid van het origineel evenaart. ‘Oz Bump (Soul Thing)’ is een speelse knipoog naar de Australische groep Hot Source, een energieke cover van hun eigen herinterpretatie uit 1975 van een nummer van Keith Mansfield. Lance zet ook Australische legendes in de schijnwerpers met ‘Song For Bobby’, oorspronkelijk van de jazz-funkband Pyramid uit de jaren 70, met een oprechte solo van Ross Irwin als eerbetoon aan de overleden Bobby Venier. Terwijl ‘Dig On It’ een lossere, op jams gebaseerde aanpak hanteert, geïnspireerd door de diepe groove van Jimmy McGriff, leunt ‘Caveman Boogie’ op een live, dansvloerklare sfeer en voegt swing en ritmische punch toe aan een favoriet van platenverzamelaars.

Met ‘Rare Groove Spectrum Vol. 3’ bewijst Lance Ferguson opnieuw overtuigend hoe waardevol het is om oude nummers opnieuw te bewerken. Dit zijn veel meer dan een reeks covers; het zijn herinterpretaties gebaseerd op aandachtig luisteren, respect tussen muzikanten en Lances unieke vermogen om soul, funk en jazz te verenigen, dwars door tijdperken, stijlen en continenten heen.

Een erg leuke cd! Een interessante ontdekking!

Patrick Van de Wiele (4)

Cookin' On 3 Burners is een krachtig trio uit Australië dat diepe funk, rauwe soul en een kenmerkende Hammondorgelgroove combineert en daarmee wereldwijd het publiek weet te veroveren. Hun muzikale band is diep. Van underground straatfeesten tot de grote podia van festivals, ze hebben hun kenmerkende mix van diepe funk en zoete soul gedeeld met samenwerkingspartners als Kylie Auldist, Daniel Merriweather, Stella Angelico en Tex Perkins. Met zeven studioalbums, twee livealbums en een stapel klassieke 7-inch singles (uitgebracht op hun eigen label, Soul Messin’ Records) heeft hun sound zich wijd verspreid. Dj’s en trendsetters zoals Craig Charles (BBC 6), DJ Nu-Mark (Jurassic 5) en Wax Poetics (VS) hebben hun catalogus geprezen. Een samenwerking met de Franse producer Kungs in 2016 voor de remix van ‘This Girl’ bracht hun sound naar een wereldwijd publiek - nummer 1 in meer dan 10 landen, meer dan 2 miljard streams en de meest geshazamde dance track van het jaar. Live zijn ze een absolute aanrader. Hoogtepunten zijn onder andere The Roundhouse UK, Tokyo Jazz Festival, Live Alcazar Rome, Sydney Festival en talloze uitverkochte shows in Europa, het Verenigd Koninkrijk en Australië.

Cookin’ On 3 Burners bestaat uit Jake Mason op Hammondorgel, Dan West op gitaar, Ivan Khatchoyan op drums. Of ze nu een strakke instrumentale track spelen of een soulvolle anthem neerzetten, CO3B blijft evolueren en trouw aan hun roots. Altijd vuur. Altijd koken.

Ik ontving hun laatste cd, die echter al dateert van 31 oktober vorig jaar. Dit eerste studioalbum in zes jaar tijd laat het trio in topvorm zien – strak in de groove, breed van opzet en vol met samenwerkingen van zwaargewichten. Dat album bevat een krachtige gastlijst met onder meer de energieke livezangeres Stella Angelico, de geprezen soulartieste Natalie Slade (Steve Spacek/Katalyst/Simon Mavin), hiphopicoon Mantra samen met Jane Tyrrell (The Herd), de opkomende alt-soulstem Wilson Blackley en een meeslepend strijkarrangement van componist/violist Tamil Rogeon (Aloe Blacc/The Dandy Warhols).

In 14 nummers en iets meer dan 55 minuten schakelt de groep naadloos tussen rauwe instrumentals en weelderige vocale stukken – van de filmische soul van ‘Only Words’, tot de breakbeat-rijke titeltrack ‘Cookin’ The Books’, de swingende beat van ‘No Bread For You’, en de introspectieve groove van ‘Phoenix’. Elk nummer weerspiegelt het diepe funk-DNA van de groep, terwijl ze tegelijkertijd gedurfde nieuwe wegen inslaan.

Het album, live opgenomen in Soul Messin’ Studio’s met vintage instrumenten en analoge apparatuur, is rijk aan textuur en sfeer – vol rauwheid, groove en de warmte van een echt optreden. Moderne productietechnieken werden smaakvol toegepast, wat resulteerde in een tijdloos maar vooruitstrevend geluid. “Dit album is het resultaat van zes jaar jammen, ideeën uitwisselen en samenwerken met enkele van de beste muzikanten van Australië”, zegt Jake Mason. “We wilden onze roots eren, maar ook nieuwe wegen inslaan. Het is rauw, soulvol en van de grond af opgebouwd.”

Een leuke bundeling van uptemponummers, instrumentaal en vocaal, afgewisseld met soulvolle ballades.

Patrick Van de Wiele (4)

Na een lange pauze vond producer Mario Christofferson, alias Dub Mars, eindelijk de tijd om terug de studio in te duiken. Het resultaat is ‘Class Instructor’ – een fris, energiek album dat een nieuw hoofdstuk inluidt voor Dub Mars.

De jaren weg van het produceren brachten een nieuw perspectief en een nieuwe vibe, wat resulteerde in een geluid dat verfrissend anders is dan je misschien zou verwachten. ‘Class Instructor’ combineert opzwepende, dansbare reggaegrooves met soepele dub-elementen – 14 tracks die ontworpen zijn om je lichaam in beweging te brengen en je geest te ontspannen.

Het is ritme met een chill-factor, gemaakt voor zowel de dansvloer als de relaxte momenten daartussen. Zet het volume omhoog, laat los en geniet gewoon van de rit.

Patrick Van de Wiele (3½)

De Amerikaanse drummer, producer en arrangeur Kevin Peter Jones uit Washington D.C. stelde een All-star band samen met GRAMMY®-winnende legendes Randy Brecker en Jeff Lorber om acht uitverkochte shows te spelen in de iconische Blues Alley in Washington, DC. Het livealbum van de Kevin Peter Jones All-Star Band, getiteld ‘Blues Alley’, werd vrijdag 23 januari jl. uitgebracht door Pacific Records. Met dit album is Jones een van slechts vier artiesten die ooit toestemming hebben gekregen om een live-opname van deze legendarische locatie uit te brengen.

Ter gelegenheid van Martin Luther King Jr. Day bracht Jones een cover van de Cannonball Adderley-klassieker ‘Walk Tall’ uit, waarmee hij een voorproefje gaf van het tien nummers tellende album ‘Blues Alley’. De single is een radiovriendelijke bewerking van het bijna twaalf minuten durende openingsnummer.

Naast Jones, trompettist Brecker en toetsenist Lorber bestaat het sterrenensemble uit GRAMMY®-genomineerden Eric Marienthal (saxofoon) en Lenny Castro (percussie). Gitarist Dean Brown speelde mee op vier GRAMMY®-winnende albums en bracht zijn funky, door fusion geïnspireerde gitaarspel naar Blues Alley voordat hij overleed. De Senegalese bassist Cheikh Ndoye voegde wereldmuzieknuances toe aan de hedendaagse jazzsessie.

“I wanted to bring together musicians who don’t just play notes — they tell stories. Each musician has a voice that’s unmistakable. When you put that kind of talent in one room, the music becomes bigger than any one of us. People ask if having so many strong personalities in one band creates friction. It doesn’t — it creates magic. Everyone listens, everyone reacts, and that’s what makes jazz alive. It’s not about ego; it’s about conversation," zei Jones, die het album ook produceerde.

Luisteren naar ‘Blues Alley’ laat je meesterlijk muzikantschap ervaren, de kracht van samenwerking, de spontane magie van improvisatie en de energie en opwinding van een concert. Jones zet de toon gedurende het hele album met zijn scherpzinnige drumwerk, complexe cadensen en strakke ritmes. Hoewel de bandleider zelf drummer is, overstemmen de drums nooit de melodische leadpartijen van keyboards, trompet, saxofoon of gitaar.

Jones stelde de setlist voor de vier concerten samen, die zijn eerbied voor geschiedenis en traditie weerspiegelde, in balans met zijn passie voor innovatie. Naast een handvol standaards koos Jones ook composities van enkele leden van zijn KPJ All-Star Band: Lorber (‘Hudson’ en ‘Surreptitious’), Brown (‘Solid’) en Ndoye (‘Alchemy East’). Na ‘Walk Tall’ stuwt Lorbers ‘Hudson’ de band in een funky richting. De pionier van de fusion-keyboards laat een krachtige solo horen. Marienthals gepassioneerde saxofoonspel geeft ‘Valdez in the Country’, een origineel van Donny Hathaway dat zelfs in deze instrumentale uitvoering een lyrische kwaliteit krijgt. Brecker en Lorber brengen emotionele rijkdom in ‘You Don’t Know What Love Is’, een nummer dat oorspronkelijk door Sonny Rollins werd opgenomen en de diepte van romantische liefde verkent. “That tune is pure emotion. Randy’s trumpet and Jeff’s keys gave it a depth that stopped the room cold. For me, it was about creating space — letting the music breathe so the feeling could come through,” zei Jones, die getraind werd op het Berklee College of Music. De KPJ All-Star Band brengt ‘The Evening News" met verve ten gehore en neemt luisteraars mee op een wervelende fusion-reis. De bewerking van het nummer van The Yellowjackets verbindt Jones' debuutalbum uit 2010, ‘Magnetic Journey’, met ‘Blues Alley’. Yellowjackets-leden Russell Ferrante, Jimmy Haslip, Mike Miller en Marienthal waren te horen op ‘Magnetic Journey’. ‘Blue Miles’ is een bluesachtig jazznummer, afkomstig uit het repertoire van Chick Corea. Lorber treedt vol vertrouwen in de voetsporen van Corea met dit swingende nummer dat een elektrische impuls krijgt van de imposante blazers en een spetterende gitaarsolo. ‘Solid’ was een must voor ‘Blues Alley’, mede ter ere van Brown, die in 2024 aan kanker overleed. Jones zei: “This album stands as a testament not only to the music but to the spirit of guitarist Dean Brown, whose artistry and generosity left an indelible mark on everyone he played with. Dean’s contributions to ‘Solid’ and throughout the set reflect his trademark blend of funk, sophistication, and soul. Beyond his virtuosity, he was a warm, generous presence who elevated every ensemble he joined.” ‘Surreptitious’ barst van de intensiteit en urgentie, aangedreven door Jones’ snelle en hectische drumwerk dat de basis vormt voor Lorbers meeslepende toetsen. Ndoye’s ritmische wortels sijpelen door in ‘Alchemy East’, waar West-Afrikaanse en Amerikaanse jazz samenkomen. De strakke ritmesectie, gevormd door Jones, Castro en Ndoye, zet de toon voor experimenten en transformatie. Percussiemeester Castro sluit ‘Blues Alley’ af met een solostuk dat de opname een hoogtepunt geeft. Na een lange set vol massieve instrumentatie en uitgestrekte jams, kalmeert dit ingetogen nummer zowel het aanwezige livepubliek als de luisteraar van het album.

Jones werkte drie jaar aan dit album, en sluit af met: “Blues Alley has always been sacred ground, one of those rare venues where the walls themselves seem to echo the history of jazz. As Blues Alley celebrates its 60th anniversary this year, the timing is perfect for this album. Thanks to Harry Schnipper, the club’s owner and the album’s executive producer, we’re honored to add our voices to the tradition of the historic club. Recording live in such a storied space with this band felt less like a performance and more like joining a living legacy, contributing our own chapter to a history that continues to unfold.”

Een aanrader als je van fusion houdt!

Patrick Van de Wiele (4)

‘Brasil Calling Volume 23’ presenteert een nieuwe selectie hedendaagse Braziliaanse muziek, samengesteld in samenwerking met ABMI (Associação Brasileira da Música Independente). De compilatie, die stijlen, regio's en generaties omvat, biedt een momentopname van de onafhankelijke muziekscene van het land zoals die er vandaag de dag uitziet: divers, verbonden en constant in beweging. Om de toegang voor internationale luisteraars te vergroten, bevat deze editie songteksten en vertalingen met ondersteuning van LyricFind, waarmee Brasil Calling haar streven naar verspreiding, context en ontdekking, voorbij taalbarrières, benadrukt.

Het album bevat 13 tracks, beginnend met de Chileense producer Patagônia Dub die Disstantes' originele nummer ‘CDDXSG DUB’  transformeert tot een intense, psychedelische dub-reis. Scherpe edits en zware sferen roepen de stedelijke dynamiek en het leven aan de rand van Rio op. Een krachtige herinterpretatie geworteld in de wereldwijde soundsystemcultuur. Marco Vilane & Zeca Baleiro zorgen met ‘Pelo Caminho Que Eu Trilho’ voor een poëtische samenwerking die introspectie combineert met melodische warmte. Het nummer viert creatieve vrijheid, de tegenstrijdigheden van het leven en de waardigheid van het bewandelen van je eigen pad. Een volwassen, lyrisch hoogtepunt van de hedendaagse MPB. ‘Eu Vi, Vô’ is een ontroerend eerbetoon aan de grootvader van zanger Cacala Carvalho, gevormd door herinnering, plaats en persoonlijke geschiedenis. Cacala transformeert de Rio-Niterói-brug tot een symbool van tijd en verbondenheid. Intiem, reflectief en diep menselijk. Spok treedt op ‘Bela África’ naar voren als songwriter en vocalist in deze spirituele en voorouderlijke ontmoeting. Samen met Chico César en Thulio Xambá verbindt hij Afro-Braziliaanse ritmes met hedendaagse texturen. Een lied over terugkeer, identiteit en eerbied. ‘Xangô Alapalá’ is opgebouwd rond een heilige chant, en roept het op door middel van ritme, stem en collectieve energie. Zeferina hercontextualiseert Afro-Braziliaanse spiritualiteit in een moderne muzikale setting. Een krachtige fusie van ritueel, herinnering en aanwezigheid. Alessandra Leão, Liniker & Chico Correa brengen een vernieuwde versie van de klassieker ‘Tatuzinho’ van Alessandra Leão, verrijkt door de heldere stem van Liniker en de productie van Chico Correa. Het nummer combineert arrocha, brega en elektronische texturen en viert intimiteit en sensualiteit op de dansvloer. Warm, speels en diep aanhankelijk. ‘Questão de Educação’ is een luchtige maar doordachte samba over alledaagse relaties en respect. De kunstenaars Rodrigo Campos & Clima transformeren kleine huiselijke details tot subtiel sociaal commentaar. Elegant, humoristisch en geworteld in de hedendaagse sambatraditie van São Paulo. ‘Igual ao Mar’ door Marianna Leporace & Alexandre Lemos is een delicaat duet ter ere van de nalatenschap van componist Tavito. Met akoestische gitaar en fluit reflecteert het nummer op herinnering, partnerschap en emotionele continuïteit. Een zachte brug tussen generaties Braziliaanse liedschrijvers. Daarna volgt de zelfverzekerde samba ‘Eu Sou a Tal’ van zelfbevestiging en emotionele veerkracht. Marianna Leporace onderzoekt identiteit, liefde en onafhankelijkheid met lyrische helderheid. Het nummer opent de weg naar haar aankomende album ‘Samba em Família’. ‘Não Se Impressione (Forróbodó)’ is een verfijnde interpretatie op klassieke gitaar van Chiquinha Gonzaga's compositie uit 1912. Gabriele Leite brengt nieuwe kleuren in de vroege Braziliaanse populaire muziek. Traditie en innovatie ontmoeten elkaar door een gevoelige, virtuoze uitvoering. Marcos Jobim brengt met ‘Eu Vou’ een contemplatief nummer gevormd door stilte, geduld en poëtische beelden. Met kamermuziekachtige arrangementen nodigt Jobim uit tot diep luisteren en reflectie. Een zachte bevestiging van aanwezigheid en artistiek verzet. ‘Perdí Mi Amor’ werd opgenomen in Havana, combineert fado, bolero en Cubaanse son. Mário Moita verenigt Iberische melancholie met Caribische warmte. Een interculturele meditatie over verlies, herinnering en verbondenheid. Het emotionele hoogtepunt van de compilatie, live opgenomen in het historische Theatro São Pedro in Porto Alegre is de afsluiter ‘Severina’. De track combineert ballads geïnspireerd op de jaren 70 met rijke orkestrale arrangementen en verenigt intimiteit en grandeur. Het vangt de dialoog van Arthur de Faria, Tum Toin Foin & Orquestra Theatro São Pedro tussen kamermuziek, populaire muziek en collectieve performance.

Weerom dus een erg gevarieerd album, dat me best bevalt!

Patrick Van de Wiele (4)

C37 is de artiestennaam van Paul Cudby, een muzikant en producer uit het Lake District in het Verenigd Koninkrijk, die rustige en Ambient tracks maakt.

Muziek is al zijn hele leven een passie en creatieve uitlaatklep voor Paul. Hij begon al op jonge leeftijd met het schrijven en opnemen van eigen nummers met vrienden. Als tiener in de jaren 90 sloot hij zich aan bij een heavy rockband en toerde hij door het land nadat hij een platencontract had getekend. Naarmate de band zich ontwikkelde, verschoof hun smaak van de rauwe heavy rock naar meer complexe texturen, beïnvloed door iconische groepen als Pink Floyd, The Smiths en The Stone Roses. De Rave-cultuur van die tijd maakte ook indruk op Paul en stimuleerde zijn groeiende interesse in elektronische muziek.

Pas vijf jaar geleden omarmde Paul echter volledig elektronische muziek als het optimale medium om zijn verhalen en emoties over te brengen. Hoewel autodidact, is Paul een begenadigd multi-instrumentalist met vaardigheden op gitaar, piano en diverse elektronische instrumenten. In de loop der tijd heeft hij zijn eigen kenmerkende C37-sound ontwikkeld, een fusie van Ambient, elektronische en akoestische elementen met rijke, gelaagde texturen. De naam C37 ontstond toen Paul vier jaar geleden begon met het uitbrengen van nummers die in wezen dienden als dagboekfragmenten op muziek – waarin hij gevoelens van liefde, liefdesverdriet, verlies en meer overbracht.

Met dit muzikale project C37 wil Paul een emotionele band met zijn luisteraars opbouwen, hoop en troost bieden aan mensen in nood en een muzikaal landschap creëren dat de spectaculaire uitzichten van zijn huis in het Lake District weerspiegelt (hij bezoekt graag zijn favoriete mooie plekjes om nieuwe instrumentale en tekstuele ideeën op te doen). Met een brede muzikale invloed, variërend van bands als Motorpsycho tot het elektronica-duo Two Lanes, put Paul zijn nummers uit emotionele pianoakkoordprogressies, gelaagd met gitaarmelodieën, etherische samples en een hypnotiserende, pulserende beat, om zo zijn kenmerkende C37-sound te bereiken.

C37 belichaamt Ambient chillmuziek "geschreven vanuit het hart en nooit geforceerd", zoals Paul zelf zegt – zowel ontspannend als ontroerend, melodisch als oprecht, modern als innovatief.

Op 6 februari kwam dit nieuwe album uit, met daarop 13 tracks. Na de release van zijn eerste twee singles, ‘Think for a Moment’ en ‘Your Tears’, betovert C37 zijn luisteraars nu met zijn album ‘The reality is...’. Met een albumtitel die klinkt als een kristalhelder inzicht, neemt C37 ons mee op een muzikale reis: elk nummer is een nieuw hoofdstuk, verbonden door het unieke perspectief van de artiest. Hij zegt zelf over het album: Het weerspiegelt mijn gedachten en gevoelens over het verkrijgen van het complete plaatje pas door voldoende afstand te nemen, waardoor een helderder beeld ontstaat met paden die gemakkelijker te vinden en te bewandelen zijn."

Melancholisch en prachtig, met een veelzijdige instrumentatie van piano, synthesizers, zang, percussie en gitaar, laat C37 ons delen in zijn emotionele wereld. Esthetische uitgestrektheid ontmoet intieme momenten, sfeervolle indiegitaren ontmoeten clubbeats, delicate melancholie ontmoet dansbaarheid – dit is de emotionele ambient sound waarmee C37 ons opnieuw weet te boeien op "The reality is...".

Mooie muziek!

Patrick Van de Wiele (4)

Met ‘Lift Me Up’ levert Daniel Voss (alias Five Seasons) een warme en sfeervolle EP met zes nummers, vol soepele grooves, weelderige texturen, gitaren en een zachte vibe. Trouw aan zijn kenmerkende mix van downtempo, lofi chill-out en ingetogen elektronica, creëert Daniel opnieuw een opbeurende geluidservaring die zowel tijdloos als verfrissend modern aanvoelt.

De EP opent met de emotionele single ‘There For You’ en zet een rustgevende toon, die zich ontvouwt als een hartelijke omhelzing – delicate gebroken beats ontmoeten soulvolle akkoorden en zachte zanglagen. De reis gaat verder met ‘Drive’, een feelgood-nummer dat de moeiteloze flow van eindeloze zomerse snelwegen en het gouden licht van vrijheid vastlegt, gevolgd door ‘By Myself’, een introspectief nummer gehuld in lofi warmte en subtiele melancholie.

‘Kokoro’ voegt een zachte, Japans geïnspireerde sfeer toe en creëert een gevoel van kalme balans, terwijl ‘Waiting’ afdrijft naar dromerige downtempo-landschappen met zijn repetitieve zang en warme instrumentatie. De EP wordt afgesloten met ‘There For You (Instrumental Version)’, een puur instrumentale versie van het openingsnummer - ideaal om 's avonds laat naar te luisteren of om mindful te ontspannen.

‘Lift Me Up’ is een verfijnde verzameling chill-out-pareltjes - perfect voor rustige ochtenden, creatieve concentratie of om de dag in stijl af te sluiten. Het is een zachte herinnering om boven de drukte uit te stijgen, te ademen en de schoonheid te vinden in de stille momenten daartussen.

Patrick Van de Wiele (4)

Ludom is een Braziliaanse zangeres, songwriter, producer en historica wiens werk een brug slaat tussen Braziliaanse populaire muziek (MPB) en R&B, hiphop, afro-jazz, gospel en afropop. Voorheen bekend als Luciane Dom, heeft Ludom haar nieuwe naam aangenomen als symbool van artistieke wedergeboorte — directer, meer geaard en onbevreesd.

Haar tweede studioalbum, ‘Ludom’, vat een reis van tien jaar samen, gevormd door uitgebreide tournees door Brazilië, Canada, Chili, Colombia, de Verenigde Staten en Frankrijk, evenals optredens op internationale festivals en showcases. Het album combineert invloeden uit de Afrikaanse diaspora met een hedendaagse popgevoeligheid, wat resulteert in een verfijnd, emotioneel en wereldwijd aansprekend geluid.

Het album, dat gezamenlijk geproduceerd is door Ludom met Felipe Rodarte, Davidson Ilarindo, Rodrigo Ferrera en Theo Zagrae, bevat 11 nummers die door de artiest zelf zijn geschreven of mede geschreven, met een speciale gastbijdrage van de geprezen Braziliaanse singer/songwriter en activiste Bia Ferreira. De referenties variëren van MPB en Afrobeat (Fela Kuti) tot spirituele jazz (Mulatu Astatke), R&B en hiphop.

Tekstueel onderzoekt Ludom kwetsbaarheid als een vorm van verzet, waarbij ze thema's als emotionele uitputting, identiteit, mentale gezondheid, sociale onrechtvaardigheid en heruitvinding behandelt – met name vanuit het perspectief van een zwarte vrouw die een persoonlijke en collectieve transformatie doormaakt.

"Praten over kwetsbaarheid is een vorm van verzet. De wereld verwacht van zwarte vrouwen dat ze bijna onmenselijk sterk zijn – ik wilde het hebben over de barsten." – Ludom

Het album, gezongen in zowel Portugees als Engels, positioneert Ludom als een onderscheidende, wereldwijde Braziliaanse stem, geworteld in de diaspora, gevoeligheid en politiek bewustzijn.

Patrick Van de Wiele (4)

De Nederlandse jazzzangeres Cynthia Thijs Coenraad is hier al eerder aan bod gekomen, ik hoef haar dus niet meer voor te stellen. Nu heeft ze me haar nieuwste cd toegestuurd, waarop 8 tracks staan. De opener ‘I Wanna Stay With Me’ is een feelgood, uptempo nummer, dat gaat over haar ziel, die ze verloor en weer terugvond. Ze overwon aldus bepaalde angsten en ging door. In dit nummer komt Elisa Krijgsman op gitaar voor. ‘Beat The Bad Vibe With LIGHT’ gaat op die lijn verder, en vertelt dat je door mensen niet moet laten kleineren. Vallen ja, maar weer opstaan, ademen, en het slechte gevoel niet laten winnen. Je kan dus die slechte vibe verslaan met licht, met kracht, en met wie je werkelijk bent. Een positieve boodschap dus! En hier is gitarist Jeffrey Sopacua te horen. ‘Liam I Love You 7’ met Hermine Deurlo op harmonica is een ballade, gevolgd door ‘Brighter Sky’ gaat dan weer over introspectie en heling, en het verkennen van de transformerende kracht van liefde en de omhelzing van de natuur. Cynthia zingt hierop over kraanvogels, een symbool van vrede. Ze krijgt hulp van Frans Vollink op bas, keyboard, gitaar en achtergrondzang. ‘Lead Us The Way’ leidt naar een betere toekomst waarin we de aarde voelen onder onze voeten, de wind horen, het water proeven en weer leren helen. Het gaat over veerkracht en positieve verandering. ‘I Am HUMAN I Am LOVE’ met Ronald Snijders op fluit is een terugkeer naar de ware Cynthia en gaat over een jeugd waarin ze niet begreep wie ze was, omdat de wereld haar iets anders liet geloven. Het gaat over het terugvinden van al haar roots, haar identiteit, en het besef dat ze niet in één hokje past. Ze is Aziatisch, ze is Nederlands, ze is Iers en boven alles: ze is mens, ze is liefde. Op ‘I Can Be Free’ vindt ze zichzelf terug. Het gaat over loslaten wat je klein houdt, eerlijk durven zijn naar jezelf, en kiezen voor vrijheid. Want pas als je jezelf kunt zijn, kun je echt leven. Op de jazzy afsluiter ‘Is It Me’ is zowel de blazerssectie van de band Snarky Puppy als Ronald Snijders te gast.

Cynthia componeerde alle songs zelf, en schreef de teksten. De productie en de arrangementen waren in handen van Frans Vollink.

Omdat de titel van de cd ‘Seventies’ is, denk ik dat Cynthia die begenadigde leeftijd bereikt heeft.

Een erg persoonlijke cd dus, die best aangenaam klinkt en positief klinkt.

Patrick Van de Wiele (4)

Via Facebook kwam ik in contact met onze landgenoot Frans Lemaire. Frans werd geboren in Veurne op 6/6/1960 en is een muzikant die sinds 1992 elektronische muziek maakt, die gebaseerd is op klassiek, maar ook op het kerkorgel, Tomita, Vangelis en de Berlijnse school, met als voorbeelden Klaus Schulze en Tangerine Dream.

Vorig jaar kwam zijn nieuwste cd uit, en de inspiratie daarvoor haalde hij uit ingebeelde landschappen, verhalen en panorama’s, m.a.w. wat psychologen “mindscapes” noemen. Frans koos ervoor om in de 9 nieuwe tracks meer de Berlijnse school te incorporeren. Hij houdt er nu eenmaal van om te experimenteren met digitale stemmen en pianopartijen. ‘MindScapeS’ haalde overigens plaats 7 op 200 inzendingen op Cyclical magazine.

De muziek klinkt mooi en is erg melodieus. Ze heeft raakvlakken met het mysterieuze, maar ook met de kosmos.

Binnenkort volgt hier een uitgebreid interview met de artiest.

Patrick Van de Wiele (4)

De Braziliaanse zangeres, songwriter en producer Zanna slaat een nieuw artistiek hoofdstuk open met ‘Reflexo’, haar langverwachte tweede studioalbum. Na een debuut dat drie Latin Grammy-nominaties opleverde, verbreedt ze haar muzikale taal met twaalf originele nummers die zich bewegen tussen hedendaagse MPB, sambarock en akoestische pop. Geworteld in de alledaagse dynamiek van Rio de Janeiro, maar tegelijkertijd open voor meer omvattende, bijna kosmische perspectieven, weerspiegelt het album een ​​artiest in beweging – geworteld in de plek waar ze woont, maar tegelijkertijd reikend naar andere werelden, zowel innerlijk als uiterlijk.

Tekstueel beweegt ‘Reflexo’ zich van het tastbare naar het metafysische. Nummers als ‘Pé de Vento’ vangen vluchtige stedelijke momenten, terwijl ‘Celestes Animais’ en ‘Nilo’ afdwalen naar reflecties over spiritualiteit, reizen en transformatie. Liefde, herinnering, vrijheid en vergankelijkheid lopen als een rode draad door het album, geleid door Zanna's overtuiging dat muziek de geleefde ervaring weerspiegelt. “Alles is een weerspiegeling – van de plekken waar we wonen, de mensen die ons raken, de verhalen die we erven en de verhalen die we zelf kiezen te vertellen,” zegt ze, waarmee ze de diep persoonlijke, maar universeel herkenbare kern van het album benadrukt.

‘Reflexo’, gecomponeerd en geproduceerd door Zanna met coproductie van Alexandre Kassin, brengt een uitzonderlijk creatief team samen. Strijk- en blaasarrangementen van maestro Eduardo Farias, samen met bijdragen van Marlon Sette en een orkest van 22 vrouwen, geven het album zowel klassieke diepgang als een krachtig statement van vrouwelijk muzikantschap. Opgenomen in de studio van Liminha en verfijnd door een internationaal team van geluidstechnici – mixage door Michael H. Brauer en mastering door Andrea de Bernardi – bereikt het album een ​​gedurfd, ruimtelijk geluid. Ontstaan ​​tijdens een periode doorgebracht op het Italiaanse platteland en gevormd door onderzoek naar muzikale frequenties en emotionele toestanden, is ‘Reflexo’ een werk van vernieuwing, helderheid en artistieke verheffing van een van Brazilië's meest onderscheidende hedendaagse stemmen.

Een echt leuk en opgewekt album!

Patrick Van de Wiele (4)

Met ‘Diver’ presenteert Roberto Bronco een diepgaande reis van 14 nummers door soundscapes die downtempo, chill-out, lo-fi en ingetogen hiphopbeats combineren. De organische flow van het album wordt verrijkt door warme lagen gitaar, keyboards, blaasinstrumenten en subtiele nuances uit de wereldmuziek – een mix van akoestische authenticiteit en elektronische elegantie.

‘Diver’ is vormgegeven als een doordacht verhaal en nodigt luisteraars uit om onder de oppervlakte te duiken en wisselende stemmingen te verkennen: van dromerig en contemplatief tot soulvol en opbeurend. Elk nummer ontvouwt zich als een hoofdstuk, met een balans tussen vloeiende grooves en ruimtelijke texturen, en straalt altijd de onmiskenbare “Bronco vibe” uit van innerlijke rust en een zachtaardig verlangen naar avontuur.

De singles – waaronder ‘I’m A Diver’, ‘Odyssey’, ‘Mr. Buddhaman’, ‘Cuckoo’, ‘Old Spirit’, ‘Bermuda’ en ‘Dawn’ – dienen als toegangspoorten tot het gelaagde universum van het album, maar de volledige reeks onthult een verhaal dat het best als geheel ervaren kan worden. Of het nu de relaxte rit van ‘Lazy Ride’ is, de introspectie van ‘Mind Playing Tricks On Me’ of de hoopvolle gloed van ‘All The Best’, het album raakt zowel het hart als de horizon.

Een soundtrack voor mindful ontsnappingen, rustige avonden of ontspannen reizen: ‘Diver’ toont Roberto Bronco op zijn meest veelzijdige – een album dat opbeurt, kalmeert en meevoert.

Patrick Van de Wiele (4)

De Frans Catalaanse muzikant Christophe Goze heeft op 6 verschillende landen gewoond., en dat op ieder continent. Hij heeft al 6 albums en 34 singles uitgebracht, en vermengt daarbij wereldmuziek, jazz, en lounge elementen. Nu is zijn nieuwe album, dat vorige maand verscheen, zijn eerste Nu Jazz project. Hij heeft in het verleden al vaak geprobeerd jazz te produceren. Meestal smooth jazz, of wat hij zelf graag jazzy lounge noemt, maar deze keer pakte hij het anders aan: hij probeerde te vergeten dat hij gitarist was en meer te denken als een elektronische producer, om het gevoel en de vrijheid van jazz vanuit een ander perspectief te benaderen. Het concept is simpel: elk nummer heeft een doel. Christophe wilde dat elk stuk de sfeer, het ritme en de 'smaak' van een stad zou vastleggen door middel van geluid, textuur en groove.

Christophe componeerde alle tracks zelf, voorzag ze van arrangementen en produceerde ze nog ook. Hijzelf speelt gitaren, bas, synthesizers en liet de pianosolo’s uitvoeren door Chester “Midnight” Cole.

De eerste single eruit is ‘Soho Soul’, die de sfeer van Londen “by night” moet overbrengen met een smooth, klasse vol en groovy geluid. Die track vermengt soulvolle jazzlijnen met een moderne Nu Jazz vibe, en creëert een warme, urban atmosfeer. Maar de overige tracks zijn ook niet mis hoor! Zoals ‘Californian Dream’ en de titeltrack. Kortom, een aanrader voor wie houdt van Nu Jazz!

Patrick Van de Wiele (4)

Lumen, het verbluffende nieuwe album van Chris Russell, en Russells vierde solo-release op Spotted Peccary Music, verbeeldt zowel fysieke als metaforische vormen van licht als een audio-ervaring. Geïnspireerd door natuurlijk licht en spirituele verlichting, glijden deze acht Ambient impressionistische stukken van de ene dromerige helderheid naar de andere. Het album is vandaag wereldwijd uitgebracht en is beschikbaar op het streamingplatform van uw keuze via https://orcd.co/chris-russell-lumen.

Dit album, dat 8 tracks bevat, nodigt uit tot meditatie en reflectie en roept de luisteraar op om het titel gevende licht van Lumen in zichzelf te laten schijnen. Russell gebruikt meer traditionele instrumenten dan op zijn eerdere releases; zachte piano-intermezzo's dienen hier als pauzes tussen episodische, elektronisch getinte Ambient-secties. Een van die secties, ‘Vortexon’, is een glinsterende stroom, een werveling van kleuren als een nevel die door de ruimte draait. Het afsluitende nummer ‘Whisper Moon’ drijft als de zacht kabbelende getijden en doet denken aan Russells vorige album ‘Labyrinth’, dat ook eindigde met een stuk geïnspireerd door de maan.

‘Luminescence’ is geschreven als tegenhanger van Russells eerdere werken, waarin hij het duistere, onbekende verkende en opriep. Nu glinstert en schittert ‘Luminescence’, met texturen die pulseren van de vreugde van verlichting en de schrijnende helderheid van verdreven illusies. ‘Lumen’ danst en buigt in de lichtruimtes tussen de noten, onderzoekt de werkelijk inspirerende kant van Ambient-muziek en vervult Russells roeping om alle demonen uit te drijven.

"’Lumen’ is een album over licht, natuurlijk licht of spirituele verlichting en kennis," reflecteert Russell. "Er is innerlijke rust te vinden in de vredige, reële omgevingen waarin je je kunt onderdompelen. Piano-intermezzo's doorbreken de stroom van de lichtere klankwerelden. Zo ontstaat een dromerige, episodische luisterervaring die meditatief en reflectief is. Dit is een luchtiger vervolg op mijn album ‘Noir’ uit 2024. Ik wilde het tegenovergestelde van dat album creëren door helderdere texturen, meer piano en natuurlijke omgevingen te gebruiken... Ik heb meer pianogespeeld op ‘Lumen’ met behulp van de akkoordentool van Native Instruments. Het hielp me een dieper emotioneel landschap te creëren. De combinatie van Una Corda, Playbox en de akkoordenplugin gaf me een breder scala aan gevoel en gebruik van pianokleuren die ik nog nooit eerder op mijn muzikale palet had."

‘Lumen’ is Chris Russells vierde soloalbum op het Spotted Peccary Label. Zijn eerdere releases op het label zijn ‘Destiny’ (2020), ‘Echo’ (2018) en ‘Labyrinth’ (2017), evenals drie samenwerkingen met Phillip Wilkerson: ‘Imaginary Realities’ (2025), ‘Dark Measures’ (2021) en ‘Vague Traces’ (2014).

Chris brengt al albums uit sinds 2009 en vindt inspiratie in zowel de eenvoud van de natuur als de immense oneindigheid van het universum. Hij gebruikt de studio als instrument en combineert software- en hardware-synthesizers, basgitaar en diverse inheemse instrumenten om originele en unieke texturen en abstracte klankschilderijen te creëren.

Patrick Van de Wiele (4)

‘Metanoia’ is de nieuwste sonische reis van componist en geluidskunstenaar John Michael Zorko uit de baai van San Francisco, onder zijn langlopende ambient-etherische project Falling You, dat hij stichtte in 1995. Dit meeslepende album met 11 nummers ontvouwt zich als een diep emotionele en meditatieve verkenning van verandering, herinnering en transformatie. ‘Metanoia’, dat wordt gekenmerkt door atmosferische synthesizers, getextureerde gitaren en filmisch geluidsontwerp, bevat een indrukwekkende reeks gastvocalisten wiens stemmen het lyrische en emotionele gewicht van het project dragen.

Onder de artiesten die hebben bijgedragen, bevinden zich Dru Allen op het sprankelende ‘Alcyone’, Courtney Grace op de beklijvende nummers ‘Flesh to Tree’ en ‘Ariadne’, Jennifer Wilde op het elegische ‘Demiurge (Momento Eorum)’ en de tedere afsluiter ‘A Thread of Happiness’, en Amelia Hogan, Erica Mulkey, Anji Lum en Colleen Segale, om er maar een paar te noemen. Elk nummer is een hoofdstuk in een introspectief verhaal dat zich uitstrekt over verdriet, schoonheid, kosmisch verlangen en stille veerkracht. Met zijn langzaam opbouwende spanningsbogen en rijke lagen is ‘Metanoia’ niet zomaar een album – het is een emotionele omgeving, een ruimte om in te vertoeven. Falling You blijft de grens tussen ambient, droompop en filmische postrock vervagen en trekt luisteraars naar binnen met zowel intimiteit als grootsheid. ‘Metanoia’ is tegelijkertijd diep persoonlijk en universeel herkenbaar, een uitnodiging om te reflecteren, te voelen en uiteindelijk te transformeren.

De term "metanoia" verwijst naar een diepgaande verandering van hart of geest, wat de spirituele en introspectieve thema's weerspiegelt die door het album lopen. Met zijn mix van ambient texturen, atmosferische elektronica en suggestieve zang biedt ‘Metanoia’ luisteraars een diep persoonlijke en meeslepende ervaring. Het nodigt uit tot reflectie, stimuleert emotionele verbinding en creëert ruimte voor momenten van stilte en verandering.

Patrick Van de Wiele (4)

Het gerenommeerde New Age-ensemble 2002 – geroemd om hun etherische soundscapes en hemelse harmonieën – keert terug met hun langverwachte studioalbum, ‘The Wishing Well’, dat op 16 januari 2026 verscheen via Galactic Playground Music en gedistribueerd wordt door A-Train Entertainment. En het is meteen hun drieëntwintigste album.

De Amerikaanse groep 2002, bekend om hun tijdloze melodieën en serene emotionele diepgang, nodigt luisteraars opnieuw uit om een ​​rustige wereld van reflectie en verwondering binnen te treden. ‘The Wishing Well’ vangt de essentie van hoop, genezing en vernieuwing – een meditatie over de schoonheid van het doen van een wens en deze door het universum te laten stromen.

Sinds hun debuut is 2002 uitgegroeid tot een van de meest geliefde acts in het New Age-genre, met albums die de hitlijsten aanvoeren en miljarden streams wereldwijd. Hun muziek blijft luisteraars over de hele wereld inspireren tot vrede, mindfulness en een gevoel van spirituele verbondenheid.

"Dit album gaat over de stille kracht van intentie", aldus 2002. "Elk nummer is als een munt die in stil water wordt gegooid – een muzikale wens die vol vertrouwen de wereld in wordt gestuurd."

Het album bevat weelderige arrangementen met harp, fluit, gitaar, keyboards en engelachtige zang, waarbij de kenmerkende New Age-texturen van de band worden vermengd met een filmische productie. Singles als ‘Dream Chasers’ en ‘Savitri’s Dream’ vinden weerklank in wellness- en meditatiegemeenschappen en zijn perfecte toevoegingen aan afspeellijsten voor ontspanning, reflectie en slaap.

Er staan 10 nieuwe, originele songs op, die geïnspireerd zijn door verhalen uit andere landen, en een aantal persoonlijke anekdotes. De ouverture die opent klinkt al majestueus, en brengt ene ode aan de originele instrumenten en ritmes die het kenmerkende geluid van 2002 vormen, een geluid dat zich ruim drie decennia later nog steeds ontwikkelt. ‘The Spiral of Heaven’ vertelt over een reis naar de Four Corners-regio in de Verenigde Staten 34 jaar geleden, een magische plek waar de sterren zo dichtbij leken dat je ze bijna kon aanraken. ‘Bellehaven’ keert terug naar de geboorteplaats van de band: een garage die is omgebouwd tot opnamestudio. Afsluiter ‘Savitri’s Dream’ verwijst naar een geliefd boek dat vele jaren later een soundtrackalbum werd. Andere nummers gaan over legendes en mythen uit andere culturen en hoe we uiteindelijk allemaal met elkaar verbonden zijn. ‘The Wishing Well’ is inderdaad een persoonlijke reis en de band nodigt je uit om die mee te maken.

En het is een prachtig New Age album geworden, dat ik aanbeveel!

Patrick Van de Wiele (4½)

‘Silfira’, wat "stil vuur" betekent, is een samenwerkingsalbum tussen City of Dawn en Eddy Ruyter dat een stille kracht uitstraalt. Eddy's zachte pianomelodieën verweven zich met de ambient gitaarklanken en texturen van City of Dawn, waardoor een ingetogen maar diep emotioneel klanklandschap ontstaat. Het album is een verkenning van emoties, waarbij eenvoud en schoonheid samensmelten tot een serene, meeslepende reis, geïnspireerd door de titel.

City of Dawn is een ambientproject van Damien Duque uit McAllen, Texas. Hij creëert meeslepende en sfeervolle, melodische en dromerige soundscapes. Naast zijn baanbrekende boodschap over de effecten van ambientmuziek, zet hij zich met zijn kunst ook in voor mensen met autisme. Voor Damien is zijn muziek een manier om om te gaan met incidentele angstaanvallen, depressie en slapeloosheid, en via zijn muziek deelt hij zijn ervaringen als iemand met het syndroom van Asperger (hoog functionerend autisme). Elk album van Damien Duque, City Of Dawn, nodigt je uit in een meditatieve wereld vol zelfonderzoek, een reis die volgens hem kan leiden tot heling. Het helen van onze vaak chaotische geest, die net als het lawaai om ons heen ongeorganiseerd en willekeurig is, helpt ons tot rust te komen, waardoor we betekenis en wat hij 'stilte' noemt, kunnen ontdekken. Rust, stilte en kalmte. Zijn missie is om bewustzijn en acceptatie van autisme te bevorderen. Hij heeft als doel dat mensen met autisme unieke dingen kunnen doen en dat autisme niet bepalend is, maar dat ieder individu autisme en zichzelf definieert. Want het is geen beperking, maar eerder een andere vaardigheid. Zijn muziek getuigt ervan dat autisme hem niet belet succes te behalen en biedt een transcendente luisterervaring. Hij brengt luisteraars graag samen om te mediteren en de klanken te ervaren. City of Dawn heeft een aantal albums uitgebracht op Heart Dance, waaronder ‘Solace’ en ‘Moonwheel’, beide in samenwerking met fluitiste Sherry Finzer, en de meest recente – ‘Wider Than the Sky’ met Ross Christopher. Alle albums worden wereldwijd op de radio gedraaid en verschillende nummers worden regelmatig uitgezonden op het SXM Spa-kanaal.

Eddy Ruyter is een toetsenist, gitarist en componist uit Toronto, Canada. Met een Bachelor of Music en een Master of Arts heeft hij de wereld rondgereisd om op te treden tijdens legendarische evenementen en podia, waaronder de GRAMMYS®, Saturday Night Live, Wembley Stadium, Rock in Rio en vele andere. Ruyter heeft samengewerkt met internationale artiesten zoals Shawn Mendes, Camila Cabello, Khalid, John Mayer, Miley Cyrus, Ed Sheeran, James Bay, Zac Brown Band, Francesco Yates, The Spoons, The Strumbellas, Demi Lovato en de Jonas Brothers. Wanneer hij niet op tournee is, blijft Ruyter zijn creativiteit ontwikkelen door in de studio te werken als geluidstechnicus of opnamemaker. Hij is onder andere te horen op verschillende akoestische en live-albums van Shawn Mendes, maar ook op platen van Delaney Jane, Julien Kelland, Kim Davis en Tim Hicks. Onlangs heeft Ruyter zich ook in de wereld van de muziek begeven en gebruikt hij de kennis die hij heeft opgedaan in de muziekwereld. Hij werd omringd door een gemeenschap van getalenteerde muzikanten en gebruikte die inspiratie om emotionele en ontroerende pianocomposities te creëren. Of het nu in een studio is of voor 100.000 fans, Ruyter levert een dynamische en meeslepende performance die zeker opvalt en gewaardeerd wordt.

Dit album kan zowel onder contemporary instrumentaal, als onder New Age, als onder piano met instrumenten gerangschikt worden. Het is mooie, ontspannende muziek!

Patrick Van de Wiele (4)

Wie kent er nog de Britse band Freddie and the Dreamers uit Manchester? Ik citeer even de perstekst van Bob Stanley: "Freddie & The Dreamers were the jokers in the pack of the British beat boom, or what America knew as the British Invasion. They were a great visual act and, especially, a conduit for children who may have loved The Beatles too but wanted someone of their own. TV shows like Crackerjack and Blue Peter were happy to invite them on and gave them a ready-made audience. The Monkees may have been tagged the Pre-Fab Four, but there’s little doubt some of their zaniness sprung from the on-stage antics of Freddie Garrity and the group’s candy beat, proto-bubble-gum music."

De band was ook geliefd in de VS, waar ze deel uitmaakten van de "British Invasion". 'I'm Tellin' You Now' bereikte de eerste plaats in de Billboard Hot 100 en 'Do The Freddie' haalde de top 20.

De gerespecteerde auteur & pophistoricus Bob Stanley van St. Etienne heeft aldus de complete opnames die deze groep tijdens de sixties voor EMI opnam samengebracht en voorzien van uitleg.

Deze vijfdelige cd-box bevat de Britse Top 10-hits ‘If You Want To Make A Fool Of Somebody’ (#3), ‘I’m Tellin’ You Now’ (#2), ‘You Were Made For Me’ (#3) en ‘I Understand’ (#5) en al hun albums, inclusief hun titelloze debuutalbum dat de Britse Top 5 bereikte.

Daarnaast zijn twee albums, ‘Sing-Along Party’ (1965) en wat Bob Stanley een “psychedelische pop-inleiding voor kinderen” noemt, ‘Oliver In The Overworld’ (1970), voor het eerst op cd uitgebracht, plus een ander album dat zijn cd-debuut maakt in het Verenigd Koninkrijk: ‘King Freddie And His Dreaming Knights’ (1967).

Patrick Van de Wiele (4)

Lynn Patrick groeide op in Florida, omringd door muziek. Haar familie zong en speelde voor de lol instrumenten – piano, ukelele, banjo en gitaar. Vroege ervaringen, waaronder vele uitstapjes naar de oceaan, zwemmen, snorkelen bij koraalriffen, zeilen en paardrijden, vormden de basis van haar creatieve leven. Na in 1983 haar diploma Geesteswetenschappen aan de Florida State University te hebben behaald, verhuisde ze naar Boston om haar muzikale carrière na te streven. Twee jaar later vestigde ze zich in Colorado, waar de Rocky Mountains haar geluid diepgaand beïnvloedden. De afgelopen 23 jaar woont ze in de bergen ten westen van Boulder, waar ze inspiratie en creatieve energie put uit de omringende natuur. Als levenslange natuurliefhebber kanaliseert Lynn de buitenlucht rechtstreeks in haar melodieuze, soulvolle, opbeurende en oprechte gitaarspel. Ze heeft zes albums met originele instrumentale muziek en één singer-songwriteralbum geproduceerd, opgenomen, uitgegeven en uitgebracht, en heeft erkenning gekregen voor haar kenmerkende gitaarstijl. Lynn heeft tweemaal de Independent Music Award voor Beste New Age Song gewonnen, was finalist bij de USA Songwriting Competition en meerdere malen finalist bij de Indie Acoustic Awards en de International Acoustic Music Awards. Haar muziek was drie jaar lang te horen in de CBS-dagelijkse dramaserie ‘The Young and the Restless’ van Sony Pictures Television, waar ze ook een jaar lang als songwriter voor de serie werkte. Emmy Award-winnende muzieksupervisor Paul F. Antonelli, die haar werk regelmatig in de serie liet horen, zegt: "Lynns muziek is prachtig ontroerend en vol emotionele nuances... ze is een meester." Lynns composities zijn ook te horen in documentaires zoals ‘Jack Hanna's Into the Wild’, ‘Ocean Mysteries’ met Jeff Corwin en Mariel Hemingway's ‘Running From Crazy’, en haar muziek is uitgezonden op The Weather Channel, NPR en SiriusXM. Op Spotify, Pandora, Apple Music, Amazon Music en andere platforms is de muziek van Lynn meer dan 16 miljoen keer gestreamd. Ze heeft door het hele land opgetreden in zalen zoals het Red Rocks Amphitheatre (als voorprogramma van Dan Fogelberg), The Bitter End in New York, The Bluebird Café in Nashville, SXSW in Austin, en ook in eTown, het Boulder Theater en op festivals in heel Colorado.

‘Water Stones’ is haar nieuwste instrumentale album. Deze grotendeels strijkerscollectie combineert heldere akoestische gitaarmelodieën met lagen mandoline, viool, contrabas en subtiele percussie, en put inspiratie uit hedendaagse folk, terwijl er op subtiele wijze elementen van jazz en country in verweven zijn. Elk nummer vloeit voort met een opbeurende warmte en lyrische gratie, en toont Lynns expressieve, oprechte gitaarspel en talent voor melodie. De albumtitel dient als een poëtische metafoor voor veerkracht en heling – hoe tijd en ervaring, net als water dat steen vormt, de scherpe kantjes van de levensuitdagingen verzachten en het hart openen voor compassie. Van vrolijke, opgewekte grooves tot ruimtelijke, contemplatieve stukken, ‘Water Stones’ biedt een serene, emotioneel rijke luisterervaring die de luisteraar zachtjes naar binnen leidt, naar reflectie, vernieuwing en vrede. Of het nu wordt beluisterd tijdens momenten van stille eenzaamheid of gedeeld als een rustgevende achtergrond bij het dagelijks leven, de muziek nodigt uit tot verbinding – met de natuur, met emotie en met iets groters. Het is een klanklandschap dat niet alleen bedoeld is om naar te luisteren, maar ook om diepgaand te voelen.

Best een mooi album en ideaal voor gitaarliefhebbers!

Patrick Van de Wiele (4)

Olaf Gutbrod is een producer, geluidsonderzoeker en wereldwijde muziekverkenner, beter bekend als Ohm-G. Oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-Duitsland en nu gevestigd op Ibiza, heeft zijn muzikale reis hem over continenten gevoerd – hij nam tribale zang op in Afrika en India voor het veelgeprezen Spiritual Voices-project en bestudeerde folktradities in Zuid-Amerika.

Ohm-G is al lange tijd actief in de chill-outscene en zijn muziek is verschenen op ‘Café del Mar’, ‘Hotel Costes’ en talloze Balearische compilaties. Hij had een dj-residentie in Atzarò Ibiza en was jarenlang curator van hun compilatie-cd's.

Na een periode van afwezigheid in de openbaarheid, richtte hij zich diepgaand op frequentie, vibratie en sonische textuur en ontwikkelde hij zijn experimentele project Quantum Collage. Dit leidde in 2017 tot een release op het Ouïe-label van Acid Pauli en Nico Stojan.

De afgelopen jaren heeft Ohm-G een omvangrijk archief van Ambient- en dance-georiënteerde muziek verfijnd en voltooid – dat nu klaar is voor release.

Op 12 december 2025 bracht Organic Flow het nieuwe album ‘Playing Guitar’ uit van hun recent gecontracteerde artiest Ohm-G. Het album bevat zeven nummers en is verkrijgbaar in alle bekende downloadwinkels en streamingdiensten.

Ohm-G is geen onbekende in de chill-outscene. Als ware Ibiza-legende is hij een onmisbaar onderdeel van het genre geworden. Voor zijn nieuwe album hebben hij en Organic Flow de handen ineengeslagen om een ​​nieuw hoofdstuk te openen. Om de diepte van dit hoofdstuk te begrijpen, gaan we terug naar het begin.

Ohm-G vertelt: “De gitaar was mijn eerste muzikale metgezel. Ik begon op negenjarige leeftijd, met simpele snaren en een open gevoel van verwondering. In mijn vroege opnames speelde de gitaar een centrale rol – een constante puls in het hart van mijn muziek. Naarmate mijn muzikale reis vorderde, verkende ik nieuwe gebieden: pianoklanken, frequenties, lagen van klankkleur. En zo verstomde de gitaar meer dan tien jaar. Hoewel ik dagelijks muziek maakte, raakten mijn handen andere texturen aan. Toen, in 2023, riep iets me terug. Ik pakte de akoestische gitaar weer op – niet om op te treden, maar om in het moment te zijn. Ik zat in mijn tuin, stemde de snaren open en speelde mee met de vogels. Alleen ik, de bries en het geluid van het nu. Op een dag dansten de tonen met zo'n gemak en swing dat ik wist dat ze opgenomen moesten worden. Van 2023 tot 2024 volgde ik die roep – en zo kwamen deze meditatieve gitaarstukken tot leven.”

Patrick Van de Wiele (3½)

De Spaanse muzikant en producer Nacho Valenciaga is geen onbekende voor mijn lezers. Hij kwam hier al meermaals aan bod. Hij wil graag van deze tijd van het jaar de media hartelijk groeten en tegelijkertijd een heel bijzonder nieuwtje delen: de release van zijn nieuwste album, ‘Dreaming’, verscheen op 28 november 2025.

‘Dreaming’, waaraan gedurende een groot deel van 2025 is gewerkt, is een filmisch smooth jazz-album dat twee onmiskenbare werelden samenbrengt in één unieke sound: John Williams ontmoet Larry Carlton. Meeslepende melodieën, filmische harmonieën en een elegante West Coast-puls vormen een reis met een Hollywood-meets-West Coast-gevoel – gecreëerd om die dromerige sfeer van bepaalde filmmuziek uit de jaren 70 te heroveren.

Het resultaat is een opvallend, uniek album – zorgvuldig geproduceerd en gedreven door een verhalende geest: stukken die zich door scènes, sferen en emotionele spanning bewegen, met jazz als motor en beeldspraak als bestemming. ‘Dreaming’’ is er niet om te begeleiden; het is er om een ​​ruimte te openen.

Het album bevat 10 nieuwe tracks, die inderdaad een filmische, orkestrale sound koppelen aan melodieus gitaarwerk zoals van Larry Carlton. Een mooi album voor liefhebbers van smooth jazz!

Patrick Van de Wiele (4)

Als je, zoals Emmy-winnende gitarist Chieli Minucci, al 44 jaar frontman bent van de voor een GRAMMY® genomineerde jazzfusiongroep Special EFX, leer je hoe je het publiek moet aanvoelen en ze moet geven wat ze willen. De muziekindustrie is in die decennia drastisch veranderd en Minucci merkte dat, omdat er tegenwoordig weinig radiostations zijn die hedendaagse jazz draaien, het publiek niet zo bekend is met de nieuwe muziek van zijn band als zou moeten – zelfs niet als die singles de nationale hitlijsten bestormen. Minucci beseft dat zijn publiek hunkert naar nostalgie en, gehoor gevend aan de vraag om "de hits te spelen", stelde hij een verzameling samen van Special EFX's geremasterde favorieten en zeven van hun Billboard nummer 1-singles, samen met drie nieuwe nummers die veelbelovend zijn. ‘The Hits’ is nu te pre-orderen en verschijnt op 6 februari via Chieli Music.

Minucci, die Special EFX samen met de Hongaarse percussionist George Jinda oprichtte, stelde de 14 nummers tellende compilatie ‘The Hits’ samen, afkomstig van de 25 albums van de band, die acht nummer 1-hits in de Billboard-hitlijsten en een GRAMMY®-nominatie voor het album ‘Modern Manners’ uit 1985 opleverde. Zelfs vóór Jinda's overlijden in 2002 waren de albums van Special EFX altijd al sterrenprojecten met solo's en optredens van prominente artiesten en topmuzikanten. De lijst met GRAMMY®-winnaars en -genomineerden, hitmakers en opmerkelijke muzikanten op ‘The Hits’ omvat onder andere Warren Hill, Eric Marienthal, Paul Brown, Michael Paulo, Elan Trotman, Nicholas Cole, Lin Rountree, Oli Silk, David Mann, Roberto Vally, Greg Vail, Shane Theriot, Ron King, Omar Hakim en Lionel Cordew.

Muzikaal gezien laat ‘The Hits’ de kenmerkende stijl van Special EFX horen, een mix van hedendaagse jazz, fusion, wereldmuziek en blues. Minucci schreef en produceerde het album, met uitzondering van ‘Lavish’, dat door Cole werd geschreven en geproduceerd.

Het album opent met een nieuwe opname van een van Special EFX’s bekendste nummers, het fusion-nummer ‘Uptown East’. “I recreated the piece using the template of the original. It's a live-in-the-studio recording with slight variations from decades of playing it live in concert. I recorded it with my East Coast EFX band: Joel Rosenblatt on drums, Jerry Brooks on bass, and Jay Rowe on keyboards,” zei Minucci, die in NYC leeft. ‘Blue Lagoon’ was de eerste hit die volledig door Minucci als eenmansband werd uitgevoerd. Zijn coole elektrische jazzgitaar zweeft te midden van een eilandvibe over een reggaeritme. Op het mooie ‘Cool Summer’ werkte hij voor het eerst samen met GRAMMY winnaar & producer Paul Brown, en dit nummer was vorig jaar een nummer 1-hit in de Billboard lijst, en nu voor het eerst op een album. Manns saxofoon speelt een prominente rol in ’Kickin’ It Hard’, waarbij hij de elektrische gitaarriffs van Minucci krachtig en tegenwerkend afwisselt. De eerste nieuwe compositie op ‘The Hits’ is ‘Waterfall’, een meeslepende bron van watervallende melodieën en opwindende ritmes. “It’s a brand-new piece I wrote as a live concert opening number. It's a wonderful fusion of styles, a pop instrumental. When we played this at The Funky Biscuit in Boca Raton, Eric Marienthal wailed on his alto sax. I saw the crowd get up on their feet and cheer. So, here he is again, rocking out in a way folks don’t often hear. The song has a rock meets jazz feel. Time will tell if it becomes one of ‘the hits,'” voegde Minucci daar aan toe. De samenwerking met Cole voor “Lavish” kwam tot stand op suggestie van een platenbaas. “Bringing in an outside songwriter and producer was a new experience for this salty dog. What surprised and interested me was Nicholas’s direction. He wrote a couple of songs that sounded like Special EFX-style pieces. ‘Lavish’ came out great with its fresh and interesting arrangement and became a big hit. It’s a beautiful, melodic piece with a lot of passion,” zei Minucci, die tevens 9 soloalbums uitgebracht heeft. De versie van ‘You Make Me Blue’ op ‘The Hits’ is een bluesachtigere versie dan het origineel dat op Special EFX’s album ‘Love Your Smile’ uit 1993 staat. Alan Grubners elektrische viool levert een vlammende solo op de single die een vaste waarde werd op de Watercolors-playlist van SiriusXM. ‘Meant To Be’ is de tweede samenwerking tussen Minucci en Brown en opnieuw leverde het eerder dit jaar een nummer 1-hit op in de Billboard-lijst. Het is de eerste keer dat de door Brown geproduceerde single op een album verschijnt. “This was an unusual experience for me as it was the first song for which I simply wrote the melodies. The song was already half-produced, an unfinished 'rhythm track' when I first heard it. It immediately felt like a Special EFX kind of song - moody, melodic, even a bit worldly and exotic,” legde Minucci uit. ‘Dreams’, een andere nummer 1-hit in de Billboard-lijst, is een sensuele verwikkeling tussen Hills zwoele altsaxofoon en Minucci's elektrische gitaar. ‘Been So Long’ zal naar verwachting begin dit jaar als single verschijnen. Het is een “nieuwe” samenwerking tussen Minucci en “American Idol”-finalist Elliott Yamin. “When I started writing the song a few years back, I asked Elliott (Yamin) to write some lyrics and melodies to it. He'd been performing as a guest with the Special EFX All-Stars from time to time, and it seemed like a good fit for us to write together. I don't know how many times I nudged him, but after a couple of years he sang some ideas into his iPhone in his back yard. That creative noodling turned out to be the basis for the main melody,” aldus Minucci. ‘Marbella’ is de eerste nieuwe single uit dit album, die in oktober uitkwam. Het is het derde nummer geproduceerd door Brown, die meer dan zestig nummer 1-hits in de Billboard-lijst op zijn naam heeft staan. “Marbella, Spain is my fantasy vacation. The song is so romantic. I wrote the melodies against the backing groove. Michael Paulo laid down a beautiful, heartfelt sax solo. I am optimistic that all will hear this beauty,” zei de enthousiaste Minucci. Het is een prachtig nummer met een Spaanse “touch”. Jinda's percussie siert ‘Passions’, maar hij was fel tegenstander van het idee dat de platenmaatschappij het nummer als single zou uitbrengen. Minucci legt uit: ‘Passions’ was regularly performed at all our shows and was a radio hit. You'd hear this song every time you turned on that ‘smooth jazz radio station,’ wherever you were. Mark Johnson's sax work was the icing on the cake. George (Jinda) didn't want this song to be released as the lead-off single from our ‘Catwalk’ album. He felt that Special EFX needed to go in a funk/acid jazz direction. ‘Passions’ was a classic EFX smoothie and we argued about this. In the end, the record label made the final call, and I am glad they did!” ‘Till The End Of Time’ werd anders opgenomen. Drummer Hakim en bassist Brooks namen de ritmesectie op na de gitaar en keyboards, wat het tegenovergestelde was van Minucci's gebruikelijke methode. Het werkte: de single bereikte de nummer 1-positie in de Billboard-hitlijst. Deze mooie collectie eindigt, zoals de meeste Special EFX-concerten eindigen, met ‘Cruise Control’ op een hoogtepunt: uitbundige energie, onophoudelijke funk grooves en een venijnige pianosolo van Roger Smith, een oudgediende van Tower of Power.

Een prachtig album, en indien je ze nog niet kent is dit een kans met het oeuvre van Chieli Minucci & Special EFX kennis te maken! Top!

Patrick Van de Wiele (4½)

De Spaanse gitarist en componist David Margam kwam hier vroeger al aan bod. Zijn muziek is een innovatieve fusie van smooth jazz, funk en hedendaagse klanken. Zijn debuutalbum, ‘Immune’ (2023), betekende zijn internationale doorbraak en zijn carrière, gekenmerkt door prijzen en onderscheidingen in recordtijd, vestigt hem als een van de meest veelbelovende en dynamische figuren in het genre.

Met een onstuitbare internationale groei kondigt virtuoos gitarist en componist David Margam de release aan van ‘Magnetic’, zijn tweede studioalbum, op 9 januari 2026. Dit werk, bestaande uit 10 nummers, vertegenwoordigt de consolidatie van een uniek geluid dat smooth jazz, funk en hedendaagse elementen combineert met een meesterschap dat grenzen overstijgt.

Het album is het resultaat van een ongekende samenwerking in zijn carrière, waarbij het talent van een eclectische groep artiesten en producers uit de Verenigde Staten en Europa werd samengebracht. Namen als Carlos Camilo, Madz Johnson, Diego Calcagno, Jorge Pinelo, Horst Lippitsch, Lee Jones, John Carey, Roberto Vazquez en Andrés García hebben hun visie bijgedragen aan een wereldwijd en verfijnd geluid, opgenomen tussen 2024 en 2025. 'Magnetic' is al vóór de release bekroond met lof. Het nummer 'Whispers', dat op het album staat, is geselecteerd als een van de tien officiële finalisten voor de prestigieuze London Songwriting Awards 2025. Deze mijlpaal komt bovenop de vijf nominaties en prijzen die Margam in minder dan twee jaar tijd heeft verzameld, wat zijn snelle opkomst en impact op de internationale scene bevestigt.

Na het succes van zijn veelgeprezen debuutalbum 'Immune' (2023), dat internationaal in de hitlijsten stond, is 'Magnetic' een gedurfder en bepalender project. Uitgebracht door Dr. Funk Producciones en gepromoot door Smooth Jazz Universe Promotions.

David Margam vestigt zich hiermee niet alleen als gitarist met een uitzonderlijke techniek, maar ook als een visionair vernieuwer, een van de meest wereldwijd weerklankrijke Spaanse namen in de hedendaagse instrumentale muziek.

Echt een mooi smooth jazz album dat de vergelijking met soortgelijke Amerikaanse albums kan doorstaan!

Patrick Van de Wiele (4)

Vijfentwintig jaar geleden bracht de Nederlandse drummer en producer Phil Martin (echte naam Timothy Holst) zijn eerste soloalbum ‘Mystical Funk’ uit. Een kwart eeuw, talloze muzikale avonturen en meer dan dertig producties later is het eindelijk tijd voor de opvolger. Op 9 januari 2026 verschijnt het nieuwe album, een levendig groovy reis waarin Martin al zijn ervaringen, invloeden en muzikale vrijheid samenbrengt.

Phil Martin woont letterlijk in zijn studio. Daar creëerde hij de afgelopen jaren een uniek geluid, herkenbaar aan zijn funky beats, warme producties en kosmopolitische grooves. Hij produceerde albums voor acts als The Soul Snatchers, The Jazzinvaders en Laura Vane & the Vipertones, en werkte samen met muzikale grootheden als Dr. Lonnie Smith (US), Azymuth (BR) en Shawn Lee (UK).

Op dit nieuwe album speelde hij bijna alle instrumenten zelf in (drums, percussie, toetsen, bas en gitaar) maar live brengt hij zijn global groove machine tot leven met een vijfkoppige formatie en wordt hij bijgestaan door Govert van der Kolm (toetsen), Ton van der Kolk (bas), Marco Hijl (sax) en Matthijs Sepes (trompet). Samen zorgen ze voor een energieke, dansbare show waarin stilstaan simpelweg geen optie is.

De sound van Phil Martin beweegt tussen samba, Afrobeat, disco en funk, met hier en daar een vleugje psychedelica. Een avontuurlijke en opzwepende mix die zowel doet denken aan tropische nachten als aan de dansvloeren van de seventies. Altijd met zijn eigen herkenbare touch.

In 2026 viert Phil Martin niet alleen 25 jaar Mystical Funk maar ook het begin van een nieuwe muzikale cyclus vol groove, soul en energie.

Zijn instrumentale muziek heel duidelijk een kosmische inslag, getuige daarvan zijn de songtitels zoals ‘Astral Flow’, ‘Cosmic Delight’, ‘Galactic Afro Groove’, ‘Mercury Overdrive’, ‘Satellites’, ‘Space & Time’, ‘Orbit of Love’, ‘Zero Gravity Love’ en ‘Celestial Connection’. En dat allemaal op de tonen van een dansbare, galactische Afrobeat!

Best een leuk album met mystieke funk uit een voor mij onbekende hoek!

Patrick Van de Wiele (4)

Het vierde deel in de zeer succesvolle serie ‘Musik Music Musique’ is deze keer een prequel, waarin het jaar 1979 verkend wordt. Dit markeert de sprong van elektronische synth pop van nieuwigheid en trend naar een dominante scene in de hitlijsten met een eigen identiteit. Het is meteen het verhaal over experimentele en excentrieke artiesten, outsider-esthetiek en de fusie van de punkgeest met een popgevoeligheid.

Met een scala aan artiesten die wereldberoemd zouden worden, zoals The Buggles, Tubeway Army & Gary Numan, The Human League, OMD, Giorgio Moroder, Yello, Dalek I, Devo, John Foxx, M, Visage, Suicide, Fad Gadget, Thomas Leer en Robert Rental, Jan Hammer, Steve Hillage, Gina X Performance, Zeus B Held enz. Deze zouden de popscene in de eerste helft van de jaren 80 domineren, naast minder bekende scene-figuren, onafhankelijke vernieuwers en eenmalige scene-hoppers. Aldus vormt 'Musik Music Musique 1979' de perfecte achtergrond voor de vorige drie delen. Noem het een prequel, noem het een achtergrondverhaal - boordevol geweldige popmuziek, een vleugje eigenzinnigheid en genoeg dansvloerknallers, dit is een momentopname van een cruciaal jaar in de nasleep van punkrock, toen een nieuw pad dat gedurende de jaren 70 was ingeslagen, eindelijk werd gebaand, geplaveid en verkend.

Op 3 cd’s staan 60 nummers, en het is een kenmerkende mix geworden van bekende klassiekers en minder bekende parels, gepresenteerd door het team achter de criticële en commerciële hits ‘Close to the Noise Floor’ en ‘Electrical Language’.

Met “liner notes” van Mat Smith van Electronic Sound Magazine.

Een interessante compilatie om de overgang van post-punk naar het elektronische genre te ontdekken.

Patrick Van de Wiele (4)